Blastomer
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Blastomer – (gr. blastos = kiełek, zarodek + merizo = dzielę) – każda komórka potomna powstała na skutek podziałów mitotycznych zygoty podczas stadium bruzdkowania[1].
Zygota dzieli się najpierw na dwa blastomery, a potem te dwie komórki dzielą się mitotycznie i powstają cztery komórki, które dzielą się następnie poprzecznie do poprzednich podziałów na 8 komórek, potem na 16, 32 i tak dalej, aż powstaje morula.
Przypisy
- ↑ C. Jura, J. Klag: Podstawy embriologii zwierząt i człowieka. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14462-9.
