Bliźnięta (astrologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Znak Bliźniąt


Bliźnięta – trzeci astrologiczny znak zodiakalny. Znak ten przypisuje się urodzonym między 21 maja21 czerwca.

Historia pochodzenia znaku[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o znaku pochodzą z Mezopotamii, gdzie nazywano go Wielkimi Bliźniętami. W starożytności znaku Bliźniąt przypisywano patronat tańca, pieśni, poetów i wędrowców. Przez swoją dwoistość natury uważany był za zdolny dwoistości natury i przywdziewania różnych masek.

Charakterystyka znaku[edytuj | edytuj kod]

W astrologii znak Bliźniąt symbolizował równowagę pomiędzy przeciwnościami w kosmosie: dzień i noc, duch i materia. Symbolizował również dopełnienie życia kontemplacyjnego z czynnym i był uzupełnieniem znaków Barana i Byka. W Grecji odpowiednikiem Bliźniąt byli Dioskurowie: Kastor i Polideukes (Polluks), którzy mieli skrajnie odmienne temperamenty.

Bliźnięta były znakiem trygonu powietrza i miejscem gdzie w nocy przebywał Merkury. Bliźnięta opiekowały się Kapadocją i Belgią

Znak Bliźniąt w sztuce[edytuj | edytuj kod]

Bliźnięta w sztuce były najczęściej przedstawiane jako para chłopców, gdzie jeden z nich trzymał lirę a drugi strzałę lub za pomocą motywów pochodzących z mitu Leda z Łabędziem. W micie przedstawiono powstanie konstelacji. Jan van den Hoecke w swoim dziele Maj-czerwiec (1647–1650, Museo Storio di Miramare, Triest) przedstawił znak Bliźniąt jako ukwiecone putta.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Matilde Battistini Astrologia, magia, alchemia, wyd Arkady, Warszawa 2006, ISBN 83-213-4445-3