Blockleiter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Blockleiter (niem. naczelnik bloku) – tytuł paramilitarny w Narodowosocjalistycznej Partii Robotniczej Niemiec[1], istniejący w latach 1930-1945. Stopień Blockleitera był najniższą rangą polityczną w hierarchii partii NSDAP i odpowiadał za nadzór określonego kwartału w miastach oraz na terenach jego sąsiedztwa.

Tytuł Blockleitera został utworzony w 1930 roku pod nazwą Blockwart. Politycy NSDAP posiadający tytuł Blockwarta byli odpowiedzialni za organizację terenu miejskiego zespołu mieszkaniowego oraz ściśle współpracowali w Zellenleiterami ("naczelnikami komórek"), którzy dowodzili tzw. "komórką", w skład której wchodziło od 8 do 10 bloków mieszkalnych[2][3]. W 1933 tytuł Blockleitera został zniesiony i zastąpiony inną rangą, noszącą nazwę Mitarbeitera ("współpracownik"). Tytuł Blockleitera podzielony był na cztery inne rangi.

Podział stopnia:

  • Blockhelfer - asystent kwartału
  • Blockleiter - naczelnik kwartału
  • Blockwalter - administrator kwartału
  • Blockobmann - brygadzista kwartału

Podczas wojny istniał jeszcze tytuł bojowy naczelnika kwartału, tzw. Betriebsblockobmann (brygadzista bojowy kwartału), który obejmował dowództwo nad wspólnotą mieszkalną kwartału. W czasie pokoju do głównych obowiązków Blockleiterów należało szpiegowanie mieszkańców kwartału i denucjacja podejrzanych, stała współpraca z Gestapo oraz zbieranie podpisów na darowizny charytatywne. W czasie II wojny światowej, liczba Bockleiterów wynosiła nieco ponad 500 tys. oficerów.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]