Blood on the Tracks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Blood on the Tracks
Okładka
Album studyjny Boba Dylana
Wydany 17 stycznia 1975
Nagrywany wrzesień i grudzień 1974
Gatunek folk rock
Długość 51:42
Wytwórnia Columbia
Producent Bob Dylan
Oceny
Płyta po płycie

Blood on the Tracks – 15 studyjny album Boba Dylana nagrany we wrześniu i grudniu 1974 r. oraz wydany w styczniu 1975 r. Był to jeden z najbardziej osobistych albumów Dylana.

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1974 r. zakończyła się koncertowa tura Dylana. Pomiędzy lutym a wrześniem, kiedy rozpoczął nagrywanie Blood on Tracks, jedyny jego nagrany publiczny występ odbył się 9 maja, gdy zaśpiewał kilka piosenek na zorganizowanym przez Phila Ochsa benefisowym koncercie "Przyjaciele Chile" (ang. "Friends of Chile") w celu poparcia prezydenta Salvadora Allende. Był to zarazem najlepiej udokumentowany publiczny "występ" Dylana całkowicie pijanego. O ile na pojedynczych zdjęciach widać niby wesołego faceta machającego butelką wina, to taśma z nagraniem tego wydarzenia jest po prostu przerażająca[1].

Ten "stracony weekend" Dylan zawdzięczał separacji z żoną Sarą. Wygrzebał się z tego na tyle, że latem był już jako samotny rodzic z trzema swoimi dziećmi w świeżo zakupionej posiadłości w Minnesocie. Rozpoczął wtedy pracę na cyklem piosenek i pod koniec lipca zademontrował 8 lub 9 kompozycji Timowi Drummondowi i Stephenowi Stillsowi. Trzeba przyjąć, że były to utwory przygotowywane do nowego albumu[2].

Nowy album wyrósł oczywiście z Planet Waves, następującego po nim tournée i z pełnej determinacji mówienia o jego żonie i małżeństwie. W przypadku co najmniej jednej piosenki dołączyły się do tego jego doświadczenia z Meksyku podczas kręcenia filmu Pat Garrett i Billy Kid.

Jednak największą inspiracją Dylana do nagrania tego albumu był nauczyciel malarstwa, 73-letni wówczas, Norman Raeben (nota bene syn Szolema Alejchema). Dylan zapisał się do jego klasy i uczęszczał na kurs 5 razy w tygodniu. Raeben traktował wszystkich bardzo indywidualnie. Jego rozmowy z Dylanem dały muzykowi możliwość otwarcia się i znalezienia drogi do nowej "techniki", która pozwoliła mu na nagranie tego albumu i nakręcenie filmu Renaldo and Clara.

Dylan nagrał album w Nowym Jorku w połowie września. Płyta była gotowa do wydania i zaczęto nawet rozpowszechniać promocyjne kopie[3]. Nagle Dylan zadecydował, że nie jest zadowolony z nagrań. Pojechał do Minneapolis i poprosił swojego brata o zebranie jakiś muzyków na sesję nagraniową. I wtedy – to znaczy w grudniu – zostały nagrane nowe wersje "Tangled Up in Blue", "Idiot Wind", "If You See Her, Say Hello", "Lili, Rosemary and the Jack of Hearts" oraz "You're a Big Girl Now". Ponieważ Dylan śpiewa zawsze o tym, co czuje w danym momencie, poszerzyło to znacząco bogactwo emocjonalne płyty. Mimo iż zarówno Joni Mitchell jak i Robbie Robertson woleli oryginalne nagrania, Dylan postanowił jednak umieścić pięć nowych wersji[4].

Dylan wchodząc do studia we wrześniu miał już gotową kolejność utworów. Miał pewne problemy z utworem kończącym płytę i wahał się pomiędzy aktualnym zakończeniem przez "Buckets of Rain" a nagranym na sesji 5 "Up to Me".

Jego wybór studia także nie był przypadkowy, bowiem studio A & R dawniej nazywało się Columbia Studio A. A właśnie tam Dylan nagrał sześć swoich pierwszych albumów.

Sesja z 16 września uchodzi za najlepszą sesję Dylana w ogóle. Powstało podczas niej sześć wybitnych utworów, z których dwa były całkowicie gotowe na album: "Tangled Up in Blue" i "If You See Her, Say Hello". Inne nagrane wtedy utwory to "Call Letter Blues"[5]. (który razem z dwoma wspomnianymi uprzednio piosenkami ukazał się na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991, "Lily, Rosemary and the Jack of Hearts", "Simple Twist of Fate" oraz "You're a Big Girl Now".

Podczas nagrywania albumu w Nowym Jorku Dylan właściwie nie wykorzystał grupy Deliverance Erica Weissberga (być może zagrali w jednym utworze). Pracował głównie z jej basistą Tonym Brownem, 17 września dodał organistę Paula Griffina. Gdy 17 września wpadł odwiedzić Dylana Mick Jagger – pili cały czas grając i śpiewając bluesy[6].

Głównym utworem albumu był "Idiot Wind" i on ulegał największym zmianom i to zarówno muzycznym jak i tekstowym (co czyniło go wyjątkiem, bowiem w żadnym innym utworze Dylan tekstów nie zmienił, nawet w Minnesocie).

Album ten jest zaliczany do arcydzieł Dylana, a wielu fanów i krytyków uważa go za jego najlepszą płytę[7], lepszą nawet od Blonde on Blonde. Ale oba te albumy mają coś wspólnego, są klamrą spinającą pewien fragment życia artysty: utworem "Sad Eyed Lady of the Lowlands" ukazuje swoje uczucia do Sary Lownds, a "Blood on the Tracks" ukazuje uczucia spowodowane separacją od Sary.

  • Album zajął 16 pozycję na liście 500 najlepszych albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone[8].
  • W zestawieniu Top Ten Reviews album zajął miejsce 2 (na 298 albumów) w roku 1975, miejsce 9 (na 2932 albumy) za lata 70. XX wieku, i miejsce 76 (na 455,795 albumów) w ogóle.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

  • Bob Dylan[• 1]gitara, harmonijka, wokal (sesje 1-5)
  • Tony Browngitara basowa (sesje 1, 2, 4)
  • Charles Brown III[• 2] – gitara (sesja 1)
  • Eric Weissbergbandżo, gitara (sesja 1)
  • Barry Kornfeld – gitara (sesja 1)
  • Richard Crooks – perkusja (sesja 1)
  • Buddy Cageelektryczna gitara hawajska (sesja 3)
  • Kevin (lub Ken) Odegard – gitara (sesja 7)
  • Chris Weber – gitara, gitara 12-strunowa (sesje 6, 7)
  • Bill Peterson – gitara basowa (sesje 6, 7)
  • Gregg Inhofer – instrumenty klawiszowe (sesje 6, 7)
  • Bill Berg – perkusja (sesje 6, 7)
  • Billy Preston[• 3] – gitara basowa
  • Paul Griffin – instrumenty klawiszowe (sesje 2, 5)
  • Tom McFaul – instrumenty klawiszowe
  1. Pogrubionym drukiem wyszczególnieni są muzycy wymienieni na okładce płyty
  2. Muzycy podani za Clintonem Heylinem
  3. Muzycy wzięci z angielskiej Wikipedii

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

1. Tangled Up in Blue 5:40
2. Simple Twist of Fate 4:18
3. You're a Big Girl Now 4:36
4. Idiot Wind 7:45
5. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go 2:58
6. Meet Me in the Morning 4:19
7. Lily, Rosemary and the Jack of Hearts 8:50
8. If You See Her, Say Hello 4:46
9. Shelter from the Storm 4:59
10. Buckets of Rain 3:29
51:40

Odrzuty[edytuj | edytuj kod]

Sesja 1
  • Up to Me
  • Call Letter Blues

Niepodane są próby i wersje utworów, które znalazły się na płycie

Sesje nagraniowe[edytuj | edytuj kod]

Sesja pierwsza. 16 września - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork, Nowy Jork. Producent: Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1. If You See Her, Say Hello; 2. If You See Her, Say Hello[• 1]; 3. You're a Big Girl Now[• 2]; 4. You're a Big Girl Now[• 3]; 5. Simple Twist of Fate[• 4]; 6. Simple Twist of Fate; 7. You're a Big Girl Now; 8. Up to Me; 9. Lily, Rosemary and the Jack of Hearts[• 5][• 6]; 10. Simple Twist of Fate[• 7]; 11. Simple Twist of Fate; 12. Simple Twist of Fate; 13. Call Letter Blues; 14. Meet Me in the Morning[• 8]; 15. Call Letter Blues[• 9]; 16. Idiot Wind; 17. Idiot Wind; 18. Idiot Wind; 19. Idiot Wind; 20. Idiot Wind; 21. Idiot Wind[• 10][• 11]; 22. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 23. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 24. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 25. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 26. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 27. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 28. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 29. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 30. Tangled Up in Blue[• 12]

  1. Wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991
  2. "Your a Big Girl" na spisie nagrań sesji
  3. "Your a Big Girl" na spisie nagrań sesji
  4. "Simple Twist A'Fate" w spisie nagrań sesji
  5. "Jack of Hearts" w spisie nagrań sesji
  6. Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października
  7. "Simple Twist A'Fate" w spisie nagrań sesji
  8. Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października 1974 i na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975
  9. Wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991
  10. Poddana overdubbingowi 8 października
  11. Wydana po overdubbingu na próbnym tłoczeniu albumu 25 października
  12. Wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991

Muzycy: W spisie nagrań znajduje się informacja, że piosenka 10 i następne, została nagrana z "zespołem". W innych piosenkach Dylanowi towarzyszyli:

  • Eric Weissberg – gitara
  • Tony Brown – gitara basowa
  • Richard Crooks – perkusja
  • Barry Kornfeld – gitara
  • Thomas McFaul – instrumenty klawiszowe
  • Charles Brown III – gitara

Sesja druga. 17 września - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork, Nowy Jork. Producent – Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1. You're a Big Girl Now; 2. You're a Big Girl Now[• 1]; 3. Tangled Up in Blue; 4. ? 5. Blues (niekompletny); 6. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go[• 2]; 7. Shelter from the Storm[• 3]; 8. Shelter from the Storm[• 4]; 9. Buckets of Rain; 10. Tangled Up in Blue[• 5]; 11. Buckets of Rain; 12. Shelter from the Storm (wolna wersja)[• 6]; 13. Shelter from the Storm (szybka wersja)[• 7]; 14. Shelter from the Storm[• 8][• 9]; 15. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (wolna wersja)[• 10] ; 16. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (szybka wersja)[• 11][• 12]

  1. Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października
  2. "Lonesome" w spisie utworów sesji
  3. "Shelter" w spisie utworów sesji
  4. "Shelter" w spisie utworów sesji
  5. "Tangled Up" w spisie utworów sesji
  6. "Shelter" w spisie utworów sesji
  7. "Shelter" w spisie utworów sesji
  8. "Shelter" w spisie utworów sesji
  9. Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października 1974 oraz na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.
  10. "Lonesome" w spisie utworów sesji
  11. "Lonesome" w spisie utworów sesji
  12. Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października 1974 oraz na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.

Muzycy:

  • Tony Brown – gitara basowa
  • Paul Griffin – organy

Sesja trzecia. 18 września - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork miasto, Nowy Jork. Producent – Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1. Buckets of Rain 2. Buckets of Rain

Remiksy z poprzedniej sesji.

Być może dokonano także overdubów "Meet Me in the Morning" i "You're a Big Girl Now".

Muzycy:

  • Buddy Cage – elektryczna gitara hawajska

Sesja czwarta. 19 września - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork, Nowy Jork. Producent – Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1. Up to Me; 2. Up to Me; 3. Buckets of Rain; 4. Buckets of Rain; 5. Buckets of Rain; 6. Buckets of Rain[• 1]; 7. If You See Her, Say Hello[• 2]; 8. Up to Me; 9. Up to Me; 10. Up to Me; 11. Meet Me in the Morning; 12. Meet Me in the Morning; 13. Buckets of Rain; 14. Tangled Up in Blue[• 3]; 15. Tangled Up in Blue[• 4][• 5]; 16. Tangled Up in Blue[• 6][• 7]; 17. Simple Twist of Fate; 18. Simple Twist of Fate; 19. Simple Twist of Fate[• 8]; 20. Up to Me; 21. Up to Me[• 9]; 22. Idiot Wind; 23. Idiot Wind; 24. Idiot Wind; 25. Idiot Wind[• 10]; 26. You're a Big Girl Now; 27. Meet Me in the Morning; 28. Meet Me in the Morning; 29. Meet Me in the Morning; 30. Meet Me in the Morning; 31. Meet Me in the Morning; 32. Meet Me in the Morning; 33. Tangled Up in Blue; 34. Tangled Up in Blue; 35. Tangled Up in Blue

  1. Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września 1974 oraz na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.
  2. Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września
  3. "Tango" w spisie utworów sesji
  4. "Tango" w spisie utworów sesji
  5. Ta wersja lub 16 wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września
  6. "Tango" w spisie utworów sesji
  7. Ta wersja lub 15 wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września
  8. Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września 1974 oraz na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.
  9. Wydana na albumie Biograph
  10. Wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991

Muzycy:

  • Tony Brown – gitara basowa

Sesja piąta. 8 października - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork, Nowy Jork. Producent – Bob Dylan[edytuj | edytuj kod]

1. Idiot Wind

Sesja overdubbingowa podstawowej wersji nagranej 16 września

Piosenka wydana na próbym tłoczeniu albumu 26 września 1974 r.

Muzycy

  • Paul Griffin – organy

Sesja szósta. 27 grudnia - Sound 80 Studios, Minneapolis, Minnesota. Producent – David Zimmerman[edytuj | edytuj kod]

1. Idiot Wind 2. You're a Big Girl Now

Piosenki została wydana na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.

Muzycy:

  • Greg Inhofer – instrumenty klawiszowe
  • Bill Peterson – gitara basowa
  • Bill Berg – perkusja
  • Chris Weber – gitara

Sesja siódma. 30 grudnia - Sound 80 Studios, Minneapolis, Minnesota. Producent – David Zimmerman[edytuj | edytuj kod]

1. Tangled Up in Blue[• 1]; 2. Lily, Rosemary and the Jack of Hearts; 3. If You See Her, Say Hello[• 2]

Piosenki zostały wydane na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.

  1. Wydana na albumie Biograph
  2. Wydana na albumie Masterpieces

Muzycy:

  • Greg Inhofer – instrumenty klawiszowe
  • Bill Peterson – gitara basowa
  • Bill Berg – perkusja
  • Chris Weber – gitara
  • Peter Ostroushko (?)
  • Kevin Odegard – gitara

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Producent – Bob Dylan
  • Miejsce i data nagrań –
  1. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 16 września 1974 (6)
  2. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 17 września 1974 (5, 9)
  3. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 18 września 1974 (remiksy)
  4. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 19 września 1974 (2, 10)
  5. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 8 października 1974 (overdubbing "Idiot Wind")
  6. sesja: Sound 80 Studios, Minneapolis, Minnesota; 27 grudnia 1974 (3, 4)
  7. sesja: Sound 80 Studios, Minneapolis, Minnesota; 30 grudnia 1974 (1, 7, 8)
  • Inżynier nagrywający – Phil Ramone
  • Czas – 51 min. 42 sek.
  • Data wydania – 17 stycznia 1975 r.
  • Fotografia na okładce – Paul Till
  • Ilustracja na tyle okładki – David Oppenheimer
  • Kierownictwo artystyczne – Ron Coro
  • Tekst we wkładce – Pete Hamill
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – PC 33235
Wznowienie na cd
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – CK 33236
  • Rok wznowienia – 1993

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1975 Billboard USA. Albumy popowe 1
1975 Melody Maker WB. Albumy popowe 4

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Singel Lista Pozycja
1975 "Tangled Up in Blue" Billboard. Single popowe 31

Przypisy

  1. Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Str. 21, 22.
  2. Ibid. Str. 22
  3. Są one dziś niezwykle cennym (i drogim) nabytkiem dla zbieraczy nagrań
  4. Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 102
  5. Jest to zasadniczo "Meet Me in the Morning" ale z zupełnie innymi słowami
  6. Ibid. Str. 105
  7. Paul Williams. Op. Cit. Str. 21
  8. Rolling Stone (USA) Lists - The Rolling Stone Top 500 Albums (ang.). rocklistmusic.co.uk. [dostęp 2010-05-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ISBN 0-312-13439-8
  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press, [Brak miejsca wydania] 1994 ISBN 0-7119-3555-6
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ISBN 0-8230-7974-0