Blood on the Tracks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Blood on the Tracks
Okładka
Album studyjny Boba Dylana
Wydany 17 stycznia 1975
Nagrywany wrzesień i grudzień 1974
Gatunek folk rock
Długość 51:42
Wytwórnia Columbia
Producent Bob Dylan
Oceny
Płyta po płycie

Before the Flood
(1974)

 Blood on the Tracks
(1975)

The Basement Tapes
(1975)

Blood on the Tracks – 15 studyjny album Boba Dylana nagrany we wrześniu i grudniu 1974 r. oraz wydany w styczniu 1975 r. Był to jeden z najbardziej osobistych albumów Dylana.

Spis treści

Historia i charakter albumu [edytuj]

W lutym 1974 r. zakończyła się koncertowa tura Dylana. Pomiędzy lutym a wrześniem, kiedy rozpoczął nagrywanie Blood on Tracks, jedyny jego nagrany publiczny występ odbył się 9 maja, gdy zaśpiewał kilka piosenek na zorganizowanym przez Phila Ochsa benefisowym koncercie "Przyjaciele Chile" (ang. "Friends of Chile") w celu poparcia prezydenta Salvadora Allende. Był to zarazem najlepiej udokumentowany publiczny "występ" Dylana całkowicie pijanego. O ile na pojedynczych zdjęciach widać niby wesołego faceta machającego butelką wina, to taśma z nagraniem tego wydarzenia jest po prostu przerażająca[1].

Ten "stracony weekend" Dylan zawdzięczał separacji z żoną Sarą. Wygrzebał się z tego na tyle, że latem był już jako samotny rodzic z trzema swoimi dziećmi w świeżo zakupionej posiadłości w Minnesocie. Rozpoczął wtedy pracę na cyklem piosenek i pod koniec lipca zademontrował 8 lub 9 kompozycji Timowi Drummondowi i Stephenowi Stillsowi. Trzeba przyjąć, że były to utwory przygotowywane do nowego albumu[2].

Nowy album wyrósł oczywiście z Planet Waves, następującego po nim tournée i z pełnej determinacji mówienia o jego żonie i małżeństwie. W przypadku co najmniej jednej piosenki dołączyły się do tego jego doświadczenia z Meksyku podczas kręcenia filmu Pat Garrett i Billy Kid.

Jednak największą inspiracją Dylana do nagrania tego albumu był nauczyciel malarstwa, 73-letni wówczas, Norman Raeben (nota bene syn Szolema Alejchema). Dylan zapisał się do jego klasy i uczęszczał na kurs 5 razy w tygodniu. Raeben traktował wszystkich bardzo indywidualnie. Jego rozmowy z Dylanem dały muzykowi możliwość otwarcia się i znalezienia drogi do nowej "techniki", która pozwoliła mu na nagranie tego albumu i nakręcenie filmu Renaldo and Clara.

Dylan nagrał album w Nowym Jorku w połowie września. Płyta była gotowa do wydania i zaczęto nawet rozpowszechniać promocyjne kopie[3]. Nagle Dylan zadecydował, że nie jest zadowolony z nagrań. Pojechał do Minneapolis i poprosił swojego brata o zebranie jakiś muzyków na sesję nagraniową. I wtedy – to znaczy w grudniu – zostały nagrane nowe wersje "Tangled Up in Blue", "Idiot Wind", "If You See Her, Say Hello", "Lili, Rosemary and the Jack of Hearts" oraz "You're a Big Girl Now". Ponieważ Dylan śpiewa zawsze o tym, co czuje w danym momencie, poszerzyło to znacząco bogactwo emocjonalne płyty. Mimo iż zarówno Joni Mitchell jak i Robbie Robertson woleli oryginalne nagrania, Dylan postanowił jednak umieścić pięć nowych wersji[4].

Dylan wchodząc do studia we wrześniu miał już gotową kolejność utworów. Miał pewne problemy z utworem kończącym płytę i wahał się pomiędzy aktualnym zakończeniem przez "Buckets of Rain" a nagranym na sesji 5 "Up to Me".

Jego wybór studia także nie był przypadkowy, bowiem studio A & R dawniej nazywało się Columbia Studio A. A właśnie tam Dylan nagrał sześć swoich pierwszych albumów.

Sesja z 16 września uchodzi za najlepszą sesję Dylana w ogóle. Powstało podczas niej sześć wybitnych utworów, z których dwa były całkowicie gotowe na album: "Tangled Up in Blue" i "If You See Her, Say Hello". Inne nagrane wtedy utwory to "Call Letter Blues"[5]. (który razem z dwoma wspomnianymi uprzednio piosenkami ukazał się na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991, "Lily, Rosemary and the Jack of Hearts", "Simple Twist of Fate" oraz "You're a Big Girl Now".

Podczas nagrywania albumu w Nowym Jorku Dylan właściwie nie wykorzystał grupy Deliverance Erica Weissberga (być może zagrali w jednym utworze). Pracował głównie z jej basistą Tonym Brownem, 17 września dodał organistę Paula Griffina. Gdy 17 września wpadł odwiedzić Dylana Mick Jagger – pili cały czas grając i śpiewając bluesy[6].

Głównym utworem albumu był "Idiot Wind" i on ulegał największym zmianom i to zarówno muzycznym jak i tekstowym (co czyniło go wyjątkiem, bowiem w żadnym innym utworze Dylan tekstów nie zmienił, nawet w Minnesocie).

Album ten jest zaliczany do arcydzieł Dylana, a wielu fanów i krytyków uważa go za jego najlepszą płytę[7], lepszą nawet od Blonde on Blonde. Ale oba te albumy mają coś wspólnego, są klamrą spinającą pewien fragment życia artysty: utworem "Sad Eyed Lady of the Lowlands" ukazuje swoje uczucia do Sary Lownds, a "Blood on the Tracks" ukazuje uczucia spowodowane separacją od Sary.

  • Album zajął 16 pozycję na liście 500 najlepszych albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone[8].
  • W zestawieniu Top Ten Reviews album zajął miejsce 2 (na 298 albumów) w roku 1975, miejsce 9 (na 2932 albumy) za lata 70. XX wieku, i miejsce 76 (na 455,795 albumów) w ogóle.

Muzycy [edytuj]

  • Bob Dylan[• 1] – gitara, harmonijka, wokal (sesje 1-5)
  • Tony Brown – gitara basowa (sesje 1, 2, 4)
  • Charles Brown III[• 2] – gitara (sesja 1)
  • Eric Weissberg – bandżo, gitara (sesja 1)
  • Barry Kornfeld – gitara (sesja 1)
  • Richard Crooks – perkusja (sesja 1)
  • Buddy Cage – elektryczna gitara hawajska (sesja 3)
  • Kevin (lub Ken) Odegard – gitara (sesja 7)
  • Chris Weber – gitara, gitara 12-strunowa (sesje 6, 7)
  • Bill Peterson – gitara basowa (sesje 6, 7)
  • Gregg Inhofer – instrumenty klawiszowe (sesje 6, 7)
  • Bill Berg – perkusja (sesje 6, 7)
  • Billy Preston[• 3] – gitara basowa
  • Paul Griffin – instrumenty klawiszowe (sesje 2, 5)
  • Tom McFaul – instrumenty klawiszowe
  1. ↑ Pogrubionym drukiem wyszczególnieni są muzycy wymienieni na okładce płyty
  2. ↑ Muzycy podani za Clintonem Heylinem
  3. ↑ Muzycy wzięci z angielskiej Wikipedii

Lista utworów [edytuj]

1. Tangled Up in Blue 5:40
2. Simple Twist of Fate 4:18
3. You're a Big Girl Now 4:36
4. Idiot Wind 7:45
5. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go 2:58
6. Meet Me in the Morning 4:19
7. Lily, Rosemary and the Jack of Hearts 8:50
8. If You See Her, Say Hello 4:46
9. Shelter from the Storm 4:59
10. Buckets of Rain 3:29
51:40

Odrzuty [edytuj]

Sesja 1
  • Up to Me
  • Call Letter Blues

Niepodane są próby i wersje utworów, które znalazły się na płycie

Sesje nagraniowe [edytuj]

Sesja pierwsza. 16 września - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork, Nowy Jork. Producent: Bob Dylan [edytuj]

1. If You See Her, Say Hello; 2. If You See Her, Say Hello[• 1]; 3. You're a Big Girl Now[• 2]; 4. You're a Big Girl Now[• 3]; 5. Simple Twist of Fate[• 4]; 6. Simple Twist of Fate; 7. You're a Big Girl Now; 8. Up to Me; 9. Lily, Rosemary and the Jack of Hearts[• 5][• 6]; 10. Simple Twist of Fate[• 7]; 11. Simple Twist of Fate; 12. Simple Twist of Fate; 13. Call Letter Blues; 14. Meet Me in the Morning[• 8]; 15. Call Letter Blues[• 9]; 16. Idiot Wind; 17. Idiot Wind; 18. Idiot Wind; 19. Idiot Wind; 20. Idiot Wind; 21. Idiot Wind[• 10][• 11]; 22. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 23. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 24. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 25. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 26. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 27. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 28. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 29. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go; 30. Tangled Up in Blue[• 12]

  1. ↑ Wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991
  2. ↑ "Your a Big Girl" na spisie nagrań sesji
  3. ↑ "Your a Big Girl" na spisie nagrań sesji
  4. ↑ "Simple Twist A'Fate" w spisie nagrań sesji
  5. ↑ "Jack of Hearts" w spisie nagrań sesji
  6. ↑ Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października
  7. ↑ "Simple Twist A'Fate" w spisie nagrań sesji
  8. ↑ Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października 1974 i na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975
  9. ↑ Wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991
  10. ↑ Poddana overdubbingowi 8 października
  11. ↑ Wydana po overdubbingu na próbnym tłoczeniu albumu 25 października
  12. ↑ Wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991

Muzycy: W spisie nagrań znajduje się informacja, że piosenka 10 i następne, została nagrana z "zespołem". W innych piosenkach Dylanowi towarzyszyli:

  • Eric Weissberg – gitara
  • Tony Brown – gitara basowa
  • Richard Crooks – perkusja
  • Barry Kornfeld – gitara
  • Thomas McFaul – instrumenty klawiszowe
  • Charles Brown III – gitara

Sesja druga. 17 września - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork, Nowy Jork. Producent – Bob Dylan [edytuj]

1. You're a Big Girl Now; 2. You're a Big Girl Now[• 1]; 3. Tangled Up in Blue; 4. ? 5. Blues (niekompletny); 6. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go[• 2]; 7. Shelter from the Storm[• 3]; 8. Shelter from the Storm[• 4]; 9. Buckets of Rain; 10. Tangled Up in Blue[• 5]; 11. Buckets of Rain; 12. Shelter from the Storm (wolna wersja)[• 6]; 13. Shelter from the Storm (szybka wersja)[• 7]; 14. Shelter from the Storm[• 8][• 9]; 15. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (wolna wersja)[• 10] ; 16. You're Gonna Make Me Lonesome When You Go (szybka wersja)[• 11][• 12]

  1. ↑ Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października
  2. ↑ "Lonesome" w spisie utworów sesji
  3. ↑ "Shelter" w spisie utworów sesji
  4. ↑ "Shelter" w spisie utworów sesji
  5. ↑ "Tangled Up" w spisie utworów sesji
  6. ↑ "Shelter" w spisie utworów sesji
  7. ↑ "Shelter" w spisie utworów sesji
  8. ↑ "Shelter" w spisie utworów sesji
  9. ↑ Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października 1974 oraz na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.
  10. ↑ "Lonesome" w spisie utworów sesji
  11. ↑ "Lonesome" w spisie utworów sesji
  12. ↑ Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 października 1974 oraz na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.

Muzycy:

  • Tony Brown – gitara basowa
  • Paul Griffin – organy

Sesja trzecia. 18 września - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork miasto, Nowy Jork. Producent – Bob Dylan [edytuj]

1. Buckets of Rain 2. Buckets of Rain

Remiksy z poprzedniej sesji.

Być może dokonano także overdubów "Meet Me in the Morning" i "You're a Big Girl Now".

Muzycy:

  • Buddy Cage – elektryczna gitara hawajska

Sesja czwarta. 19 września - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork, Nowy Jork. Producent – Bob Dylan [edytuj]

1. Up to Me; 2. Up to Me; 3. Buckets of Rain; 4. Buckets of Rain; 5. Buckets of Rain; 6. Buckets of Rain[• 1]; 7. If You See Her, Say Hello[• 2]; 8. Up to Me; 9. Up to Me; 10. Up to Me; 11. Meet Me in the Morning; 12. Meet Me in the Morning; 13. Buckets of Rain; 14. Tangled Up in Blue[• 3]; 15. Tangled Up in Blue[• 4][• 5]; 16. Tangled Up in Blue[• 6][• 7]; 17. Simple Twist of Fate; 18. Simple Twist of Fate; 19. Simple Twist of Fate[• 8]; 20. Up to Me; 21. Up to Me[• 9]; 22. Idiot Wind; 23. Idiot Wind; 24. Idiot Wind; 25. Idiot Wind[• 10]; 26. You're a Big Girl Now; 27. Meet Me in the Morning; 28. Meet Me in the Morning; 29. Meet Me in the Morning; 30. Meet Me in the Morning; 31. Meet Me in the Morning; 32. Meet Me in the Morning; 33. Tangled Up in Blue; 34. Tangled Up in Blue; 35. Tangled Up in Blue

  1. ↑ Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września 1974 oraz na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.
  2. ↑ Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września
  3. ↑ "Tango" w spisie utworów sesji
  4. ↑ "Tango" w spisie utworów sesji
  5. ↑ Ta wersja lub 16 wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września
  6. ↑ "Tango" w spisie utworów sesji
  7. ↑ Ta wersja lub 15 wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września
  8. ↑ Wydana na próbnym tłoczeniu albumu 25 września 1974 oraz na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.
  9. ↑ Wydana na albumie Biograph
  10. ↑ Wydana na The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991

Muzycy:

  • Tony Brown – gitara basowa

Sesja piąta. 8 października - Columbia A & R Recording, Studio A, Nowy Jork, Nowy Jork. Producent – Bob Dylan [edytuj]

1. Idiot Wind

Sesja overdubbingowa podstawowej wersji nagranej 16 września

Piosenka wydana na próbym tłoczeniu albumu 26 września 1974 r.

Muzycy

  • Paul Griffin – organy

Sesja szósta. 27 grudnia - Sound 80 Studios, Minneapolis, Minnesota. Producent – David Zimmerman [edytuj]

1. Idiot Wind 2. You're a Big Girl Now

Piosenki została wydana na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.

Muzycy:

  • Greg Inhofer – instrumenty klawiszowe
  • Bill Peterson – gitara basowa
  • Bill Berg – perkusja
  • Chris Weber – gitara

Sesja siódma. 30 grudnia - Sound 80 Studios, Minneapolis, Minnesota. Producent – David Zimmerman [edytuj]

1. Tangled Up in Blue[• 1]; 2. Lily, Rosemary and the Jack of Hearts; 3. If You See Her, Say Hello[• 2]

Piosenki zostały wydane na ostatecznej wersji albumu 17 stycznia 1975 r.

  1. ↑ Wydana na albumie Biograph
  2. ↑ Wydana na albumie Masterpieces

Muzycy:

  • Greg Inhofer – instrumenty klawiszowe
  • Bill Peterson – gitara basowa
  • Bill Berg – perkusja
  • Chris Weber – gitara
  • Peter Ostroushko (?)
  • Kevin Odegard – gitara

Opis płyty [edytuj]

  • Producent – Bob Dylan
  • Miejsce i data nagrań –
  1. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 16 września 1974 (6)
  2. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 17 września 1974 (5, 9)
  3. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 18 września 1974 (remiksy)
  4. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 19 września 1974 (2, 10)
  5. sesja: Columbia A & R Studios, Nowy Jork; 8 października 1974 (overdubbing "Idiot Wind")
  6. sesja: Sound 80 Studios, Minneapolis, Minnesota; 27 grudnia 1974 (3, 4)
  7. sesja: Sound 80 Studios, Minneapolis, Minnesota; 30 grudnia 1974 (1, 7, 8)
  • Inżynier nagrywający – Phil Ramone
  • Czas – 51 min. 42 sek.
  • Data wydania – 17 stycznia 1975 r.
  • Fotografia na okładce – Paul Till
  • Ilustracja na tyle okładki – David Oppenheimer
  • Kierownictwo artystyczne – Ron Coro
  • Tekst we wkładce – Pete Hamill
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – PC 33235
Wznowienie na cd
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – CK 33236
  • Rok wznowienia – 1993

Listy przebojów [edytuj]

Album [edytuj]

Rok Lista Pozycja
1975 Billboard USA. Albumy popowe 1
1975 Melody Maker WB. Albumy popowe 4

Single [edytuj]

Rok Singel Lista Pozycja
1975 "Tangled Up in Blue" Billboard. Single popowe 31

Przypisy

  1. ↑ Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Str. 21, 22.
  2. ↑ Ibid. Str. 22
  3. ↑ Są one dziś niezwykle cennym (i drogim) nabytkiem dla zbieraczy nagrań
  4. ↑ Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 102
  5. ↑ Jest to zasadniczo "Meet Me in the Morning" ale z zupełnie innymi słowami
  6. ↑ Ibid. Str. 105
  7. ↑ Paul Williams. Op. Cit. Str. 21
  8. ↑ Rolling Stone (USA) Lists - The Rolling Stone Top 500 Albums (ang.). rocklistmusic.co.uk. [dostęp 2010-05-22].

Bibliografia [edytuj]

  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ISBN 0-312-13439-8
  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press, [Brak miejsca wydania] 1994 ISBN 0-7119-3555-6
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ISBN 0-8230-7974-0
p • d • e
Bob Dylan – Dyskografia
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Blood_on_the_Tracks&oldid=35418824”