Blues brytyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Brytyjski blues (ang. British blues) – podgatunek bluesa powstały w późnych latach 50. XX wieku. Amerykańscy muzycy bluesowi, tacy jak Muddy Waters, Howlin' Wolf i B.B. King, byli bardzo popularni w Wielkiej Brytanii. Młodzi brytyjczycy zafascynowani bluesem zaczęli sami zakładać zespoły i naśladować swoich idoli. Brzmienie brytyjskiego bluesa ukształtowało się wyraźnie w latach 60. Gatunek ten, podczas tak zwanej brytyjskiej inwazji, stał się bardzo popularny w Stanach Zjednoczonych.

Przedstawiciele brytyjskiego bluesa: