Blues fortepianowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Blues fortepianowy (ang. piano blues) - gatunek bluesa charakteryzujący się użyciem jako głównego instrumentu pianina lub fortepianu. Najbardziej znanym podgatunkiem bluesa fortepianowego jest boogie-woogie. Również takie gatunki jak swing, R&B, rock and roll i jazz powstały pod mocnym wpływem wczesnych bluesowych pianistów.

Do najbardziej znanych przedstawicieli tego gatunku należeli: Leroy Carr, Memphis Slim, Otis Spann, Sunnyland Slim, Pinetop Perkins, Dr. John, Roosevelt Sykes, Champion Jack Dupree oraz Ray Charles.