Blutengel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Blutengel
Blutengel Chris Pohl.jpeg
wokalista Chris Pohl, 2004 r.
Rok założenia 1999
Pochodzenie  Niemcy
Gatunek futurepop
Aktywność od 1999
Powiązania Seelenkrank
Tristesse de la Lune
Terminal Choice
Miss Construction
Tumor
Cinderella Effect
Obecni członkowie
Chris Pohl
Constance Rudert
Ulrike Goldmann
Sonja Semmler
Byli członkowie
Nina Bendigkeit
Katie Roloff
Gini Martin
Eva Pölzing
Strona internetowa

Blutengel (niem.krwawy anioł) to niemiecka grupa z kręgu futurepop i electro-goth. Założycielem grupy jest wokalista Chris Pohl (także w grupach Terminal Choice, Tumor, Pain of Progress oraz właściciel firmy wydawniczej Fear Section) po tym jak opuścił Seelenkrank. Teksty są pisane głównie po niemiecku i angielsku, śpiewane na przemian przez męskie i żeńskie głosy z dodatkiem elektronicznych dźwięków. Piosenki często koncentrują się na wszystkich aspektach miłości, od tragedii beznadziejnych westchnień, aż do najstraszniejszych aspektów wewnętrznych kaźni i cierpień.

Głosy żeńskie były początkowo wykonywane przez Kati Roloff i Nina Bendigkeit. Debiutancki album Blutengela, Child of Glass został wydany w 1999. Pomimo początkowego sukcesu albumu, przez następne dwa lata niewiele było słychać o grupie pracującej nad następnym albumem Seelenschmerz.

W tym czasie zmienił się skład, Nina Bendigkeit rozpoczęła z sukcesem własną karierę solową i na jej miejsce do zespołu dołączyła Gini Martin. Nowe single "Children of the Night" i "Soul of Ice" (oba napisane i śpiewane przez Gini Martin), a także "Der Spiegel" oraz "I'm Dying Alone" spowodowały taki sukces albumu Seelenschmerz, że niemalże trafił na listę stu najlepszych albumów niemieckich (German Top 100.)

W końcu 2001, grupa Blutengel wystąpiła na Dark Storm Festival i to był ostatni występ w dawnym składzie. Gini Martin i Kati Roloff odeszły do innego projektu: Tristesse de la Lune i zostały zastąpione przez Constance Rudert(dziewczynę Pohla) i Eva Pölzig. Constance zaczęła od gościnnego występu jako wokalistka w piosence "Black Roses (Opposite Sex mix)" w 2001, a Eva dołączyła niedługo potem. Kolejny album Angel Dust znalazł się na 58. miejscu listy Top 100 w pierwszym tygodniu sprzedaży.

W 2004 Blutengel wydał kolejny album, Demon Kiss, rok później ukazało się DVD Live Lines z zapisem jednego z ich koncertów promujących album. W tym samym roku światło dzienne ujrzała płyta The Oxidising Angel. Tytułowa piosenka z albumu doczekała się wideoklipu, pierwszego z historii zespołu. W październiku 2005 Blutengel opuściła Eva, jej miejsce zajęła Ulrike Goldmann.

Zespół w składzie Chris, Ulrike i Constance nagrali dwa albumy- Labirynth (2007) oraz Schwarzes Eis (2009). W 2010 roku na Amphi Festival Constance została zastąpiona przez Anję Milow. Dzień potem ukazało się oficjalne oświadczenie o odejściu (już byłej) dziewczyny Chrisa z zespołu. W roli wokalistki pojawiła się także Steffi Weingarten, z którą to zespół wydał kolejny album Traenenherz (2011). W tym samym roku ukazało się wydawnictwo Nachtbringer, a Steffi została wkrótce wyrzucona z zespołu z powodu prawnych zobowiązań wobec Constance.

W teledysku "Reich mir die Hand", promującym album, pojawiła się tancerka Viki Scarlet, która na stałe zajęła miejsce w zespole, jak i została nową partnerką Chrisa Pohla.

Od 2009 do 2011 roku na scenie razem z Blutengelem pojawiała się niemiecka modelka Jenny Haufe.

W 2012 Blutengel po raz pierwszy zawitał do Ameryki, dając koncerty w Meksyku, Los Angeles, Nowym Yorku, San Antonio, San Francisco i w Montrealu.

W listopadzie 2012 roku światło dzienne ujrzał singiel Save our Souls promujący najnowszy album- Monument.

W lutym 2014 roku Blutengel wydał symfoniczny album Black Symphonies (An Orchestral Journey), który promował ich nowy utwór- Krieger.

W 2015 roku Chris Pohl wraz z zespołem zaskoczył fanów kolejnym albumem, zatytułowanym Omen.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 1999: Child of Glass
  • 2001: Seelenschmerz
  • 2002: Angel Dust (Niemcy 58#)
  • 2004: Demon Kiss (Niemcy 53#)
  • 2005: The Oxidising Angel EP (Niemcy 62#)
  • 2007: Labyrinth (Niemcy 36#)
  • 2009: Schwarzes Eis (Niemcy 17#)
  • 2011: Traenenherz (Niemcy 12#)
  • 2011: Nachtbringer (Niemcy 51#)
  • 2013: Monument (Niemcy 4#, Szwajcaria 96#)
  • 2014: Black Symphonies (An Orchestral Journey) - (Germany #18)
  • 2015: Omen (Niemcy 4#, Austria 66#, Szwajcaria 43#)

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 2001: Bloody Pleasures
  • 2001: Black Roses
  • 2002: Vampire Romance
  • 2003: Forever
  • 2004: Mein Babylon (Stendal Blast & Blutengel)
  • 2004: No Eternity (Niemcy 77#)
  • 2006: My Saviour (Niemcy 95#)
  • 2007: Lucifer (Niemcy 58#)
  • 2008: Winter of My Life
  • 2008: Dancing in the light (Niemcy 81#)
  • 2010: Promised Land
  • 2010: Reich mir die Hand (Niemcy 81#)
  • 2011: Über Den Horizont
  • 2012: Save Our Souls
  • 2013: You Walk Away
  • 2013: Kinder dieser Stadt
  • 2014: Krieger
  • 2014: Asche Zu Asche
  • 2015: Sing

DVD[edytuj | edytuj kod]

  • 2005: Live Lines
  • 2008: Moments of Our Lives - Double DVD with bonus audio CD (Niemcy #57)
  • 2013: Once in A Lifetime - (Niemcy #44)

Pojedyncze utwory na składankach[edytuj | edytuj kod]

  • Machineries of Joy – Fairyland
  • Machineries of Joy Vol. 3 – Falling
  • Awake the Machines Vol. 2 – Love
  • Awake the Machines Vol. 5 – Go to Hell? (Forever Lost Remix)
  • Advanced Electronics – Black Roses (Remix)
  • Fear Section Vol. 1 – Weg zu mir (Shicksals-Version 2002)
  • Sonic Seducer M'Era Luna Sampler 2003 – Black Wedding (Exclusive Remix by ASP)
  • Sonic Seducer – Cold Hands Vol. 24 – Iron Heart (Plastic Noise Experience Remix)
  • ZilloScope 3/2004 – Love Killer (Zillo Version)
  • Mystic Sounds Volume 10 – I'm Dying Alone (Malt Version)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]