Bożena Karkut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bożena Karkut
Imię i nazwisko Bożena Karkut Łozińska
Data i miejsce
urodzenia
30 czerwca 1961
Wrocław  Polska,
Pozycja skrzydłowa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1975-1985
1985-1989
1989-1990
1990-1991
1991-
1991-1992
1993-1996
1997-2000
PolskaAZS AWF Wrocław
PolskaŚlęza Wrocław
Socjalistyczna Federacyjna Republika JugosławiiVoždovac Belgrad
NorwegiaHaugerud IF Oslo
NorwegiaIL Vestar
NorwegiaToten HK
PolskaAZS AWF Wrocław
AustriaHypo Niederösterreich
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1981-1993 PolskaPolska 151 (539)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2000-nadal PolskaZagłębie Lubin

Bożena Karkut z d. Łozińska (ur. 30 czerwca 1961 we Wrocławiu) – polska piłkarka ręczna, grająca jako skrzydłowa, mistrzyni i reprezentantka Polski, następnie trener.

Osiągnięcia klubowe[edytuj | edytuj kod]

Karierę sportową rozpoczęła w 1975 w klubie AZS AWF Wrocław, z którym zdobyła mistrzostwo Polski (1984), dwukrotnie wicemistrzostwo Polski (1980, 1982) oraz brązowy medal (1981). Od 1985 występowała w Ślęzie Wrocław, zdobywając brązowy medal w 1986. Od 1989 występowała w klubach zagranicznych, kolejno w Voždovac Belgrad (1989/1990), z którym zdobyła wicemistrzostwo Jugosławii i norweskich Haugerud IF Oslo, IL Vestar Oslo i Toten HK. Od 1993 do 1996 ponownie występowała w Polsce, w AZS AWF Wrocław. Od 1997 do 2000 była zawodniczką Hypo Niederösterreich, zdobywając z tą drużyną trzykrotnie mistrzostwo Austrii (1998-2000) oraz dwukrotnie wygrywając w rozgrywkach Ligi Mistrzyń (1998 i 2000).

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski juniorek debiutowała w 1977 W I reprezentacji debiutowała 10 kwietnia 1981 w towarzyskim meczu ze Szwecją. Uczestniczyła trzykrotnie w mistrzostwach świata grupy B (1981, 1983, 1989) oraz dwukrotnie w mistrzostwach świata (1990 – 9 miejsce, 1993 – 10 miejsce). Na mistrzostwach świata w 1990 została najlepszym strzelcem oraz najlepszą prawoskrzydłową zawodów. Po raz ostatni wystąpiła w I reprezentacji 1 grudnia 1993 w meczu mistrzostw świata z Koreą Południową. Łącznie reprezentowała Polskę 151 razy w oficjalnych spotkaniach, zdobywając 539 bramek. Jest piątą zawodniczką pod względem ilości strzelonych bramek w reprezentacji Polski.

Trener[edytuj | edytuj kod]

W 2000 została trenerem kobiecej drużyny szczypiornistek Zagłębia Lubin. W pierwszym sezonie zdobyła z drużyną brązowy medal (2001), w kolejnym srebrny (2002). Srebro powtórzyła jeszcze w 2006, 2009 i 2010, a brąz w 2007 i 2008. W 2011 sięgnęła po pierwsze w historii klubu mistrzostwo Polski kobiet w piłce ręcznej. W 2012 i 2013 zdobyła ze swoją drużyną kolejne dwa tytuły wicemistrzowskie.

Jej drużyna osiągnęła także półfinał Pucharu Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej (tzw. Puchar EHC) oraz półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów (odpowiednio 2001 i 2002)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Zieleśkiewicz 90 lat polskiej piłki ręcznej, wyd. Związek Piłki Ręcznej w Polsce, Warszawa 2008
  • Władysław Zieleśkiewicz Z piłkarskiego podwórka na szczyty światowego handballu, w: Handball Polska, nr 9/2013