Bożydar-Kałęczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bożydar-Kałęczyn to nazwa jurydyki Bożydar założonej w 1702 częściowo na gruntach wcześniejszej wsi Kałęczyn, wraz z pozostałymi jurydykami wokół Starej Warszawy zlikwidowana w końcu XVIII wieku. Obecnie jej obszar znajduje się w dzielnicach Śródmieście, Wola i Ochota m.st. Warszawy.

Jurydyka założona w 1702 przez J. Szwarcenberga-Czernego i obejmowała rejon obecnych ulic Książęcej, Smolnej i Al. Jerozolimskich. Jedną z granic jurydyki wyznaczała ulica Bracka, która otrzymała tę nazwę w 1770 od faktu, że prowadziła do posiadłości zakonów męskich (braci paulinów, misjonarzy i augustianów). Ratusz jurydyki znajdował się przy ul. Nowy Świat 8/10 (hip. 1284).

W 1774 na terenie jurydyki należącej wówczas do Augusta Sułkowskiego powstało żydowskie osiedle Nowa Jerozolima, pomiędzy dzisiejszymi ulicami Towarową i Kaliską w rejonie dzisiejszego Placu Zawiszy. Wobec zakazu handlu przez Żydów w obrębie Starej Warszawy, stanowili oni niewygodną konkurencję. Magistrat Starej Warszawy pozwał Sułkowskiego do sądów marszałkowskich z żądaniem likwidacji żydowskiego osiedla. Pomimo żydowskich protestów 23 stycznia 1776 roku Nowa Jerozolima przestała istnieć, towary skonfiskowano, a domy zostały zburzone. Pomimo krótkiego istnienia, nazwa osiedla obecna jest w późniejszych Rogatkach Jerozolimskich i Al. Jerozolimskich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]