Bo Derek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bo Derek
Bo Derek W 2010 r.
Bo Derek W 2010 r.
Imię i nazwisko Mary Cathleen Collins
Data
i miejsce urodzenia
20 listopada 1956
Stany Zjednoczone Long Beach
Zawód aktorka, modelka
Lata aktywności od 1977 r.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Bo Derek, właściwie Mary Cathleen Collins (ur. 20 listopada 1956 roku na Long Beach, w stanie Kalifornia) – amerykańska aktorka i modelka.

2005

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ma pochodzenie irlandzkie, niemieckie, holenderskie i walijskie. Urodzona w rodzinie rzymskokatolickiej sprzedawcy katamaranów firmy Hobie Cat Paula Collinsa i kosmetyczki Normy, dorastała z dwiema siostrami – Kerry i Kelly oraz bratem Colinem, basistą Camel. W 1969 roku jej rodzice rozwiedli się, matka wyszła ponownie za mąż za kaskadera i aktora Bobby'ego Bassa. Po ukończeniu szkoły średniej Narbonne High School w Harbor City w stanie Kalifornia, w 1974 roku poznała starszego od niej o 30 lat reżysera Johna Dereka, który rozwiódł się z aktorką Lindą Evans i 10 czerwca 1976 roku ożenił się z Bo.

Jej pierwszym występem na dużym ekranie był thriller Orka (Orca, 1977). Kolejna rola Jenny, obiektu fascynacji seksualnej głównego bohatera w komedii romantycznej Blake'a Edwardsa Dziesiątka (10, 1979) została nominowana do nagrody Złotego Globu dla nowej gwiazdy. Pojawiła się potem u boku Shirley MacLaine i Anthony'ego Hopkinsa w melodramacie Zmiana pór roku (A Change of Seasons, 1980).

Jej karierą ekranową zaczął kierować mąż John Derek, powierzając jej rolę Jane Parker w swoim filmie sensacyjno-przygodowym Tarzan – człowiek małpa (Tarzan, the Ape Man, 1981), który zebrał fatalne recenzje, pięć nominacji do antynagrody Złotej Maliny, a Bo przyniósł Złotą Malinę dla najgorszej aktorki. Grażyna Stachówna, pisząc o tym filmie, stwierdziła, że W tej wersji ważniejsza od Tarzana okazała się Jane, grana przez Bo Derek, której nagość zdominowała film[1].

Potem zagrała główną postać Anastazji w drugiej produkcji męża, dramacie Fantazje (Fantasies, 1981). Następny występ w melodramacie soft-core Johna Dereka Bolero (1984) otrzymał sześć Złotych Malin (w tym dla najgorszej aktorki), a ostatnia produkcja fantasy Dereka Duchy tego nie robią (Ghosts Can't Do It, 1990) zebrała cztery Złote Maliny (m.in. dla najgorszej aktorki). W 1990 roku przyznano jej jeszcze jedną Złotą Malinę dla najgorszej aktorki dekady.

Występowała później na małym ekranie, m.in. w sitcomie ABC Oni, ona i pizzeria (Two Guys, a Girl and a Pizza Place, 2001), serialu CBS Siódme niebo (7th Heaven, 2003-2005) jako pani Kinkirk oraz serialu 20th Century Fox Dom mody (Fashion House, 2006) w roli bezlitosnej potężnej kobiety interesu i właścicielki domu mody Marii Gianni.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. G. Stachówna, Władcy wyobraźni. Sławni bohaterowie filmowi, Kraków 2006, s. 175.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]