Bo Derek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bo Derek
Bo Derek W 2010 r.
Bo Derek W 2010 r.
Imię i nazwisko Mary Cathleen Collins
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1956
Stany Zjednoczone Long Beach
Zawód aktorka, modelka
Lata aktywności od 1977 r.
Strona internetowa

Bo Derek, właściwie Mary Cathleen Collins (ur. 20 listopada 1956 roku na Long Beach, w stanie Kalifornia) – amerykańska aktorka i modelka.

2005

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ma pochodzenie irlandzkie, niemieckie, holenderskie i walijskie. Urodzona w rodzinie rzymskokatolickiej sprzedawcy katamaranów firmy Hobie Cat Paula Collinsa i kosmetyczki Normy, dorastała z dwiema siostrami – Kerry i Kelly oraz bratem Colinem, basistą Camel. W 1969 roku jej rodzice rozwiedli się, matka wyszła ponownie za mąż za kaskadera i aktora Bobby'ego Bassa. Po ukończeniu szkoły średniej Narbonne High School w Harbor City w stanie Kalifornia, w 1974 roku poznała starszego od niej o 30 lat reżysera Johna Dereka, który rozwiódł się z aktorką Lindą Evans i 10 czerwca 1976 roku ożenił się z Bo.

Jej pierwszym występem na dużym ekranie był thriller Orka (Orca, 1977). Kolejna rola Jenny, obiektu fascynacji seksualnej głównego bohatera w komedii romantycznej Blake'a Edwardsa Dziesiątka (10, 1979) została nominowana do nagrody Złotego Globu dla nowej gwiazdy. Pojawiła się potem u boku Shirley MacLaine i Anthony'ego Hopkinsa w melodramacie Zmiana pór roku (A Change of Seasons, 1980).

Jej karierą ekranową zaczął kierować mąż John Derek, powierzając jej rolę Jane Parker w swoim filmie sensacyjno-przygodowym Tarzan – człowiek małpa (Tarzan, the Ape Man, 1981), który zebrał fatalne recenzje, pięć nominacji do antynagrody Złotej Maliny, a Bo przyniósł Złotą Malinę dla najgorszej aktorki. Grażyna Stachówna, pisząc o tym filmie, stwierdziła, że W tej wersji ważniejsza od Tarzana okazała się Jane, grana przez Bo Derek, której nagość zdominowała film[1].

Potem zagrała główną postać Anastazji w drugiej produkcji męża, dramacie Fantazje (Fantasies, 1981). Następny występ w melodramacie soft-core Johna Dereka Bolero (1984) otrzymał sześć Złotych Malin (w tym dla najgorszej aktorki), a ostatnia produkcja fantasy Dereka Duchy tego nie robią (Ghosts Can't Do It, 1990) zebrała cztery Złote Maliny (m.in. dla najgorszej aktorki). W 1990 roku przyznano jej jeszcze jedną Złotą Malinę dla najgorszej aktorki dekady.

Występowała później na małym ekranie, m.in. w sitcomie ABC Oni, ona i pizzeria (Two Guys, a Girl and a Pizza Place, 2001), serialu CBS Siódme niebo (7th Heaven, 2003-2005) jako pani Kinkirk oraz serialu 20th Century Fox Dom mody (Fashion House, 2006) w roli bezlitosnej potężnej kobiety interesu i właścicielki domu mody Marii Gianni.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. G. Stachówna, Władcy wyobraźni. Sławni bohaterowie filmowi, Kraków 2006, s. 175.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]