Bob Dylan's Greatest Hits

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bob Dylan's Greatest Hits
Kompilacja Boba Dylana
Wydany 27 marca 1967
Nagrywany 1962-1966
Gatunek rock, folk rock, folk, blues
Długość 40:21
Wytwórnia Columbia USA
Producent John Hammond, Tom Wilson, Bob Johnston
Oceny

All Music 5/5 gwiazdek

Album po albumie

Bob Dylan's Greatest Hits — pierwszy składankowy album Boba Dylana gromadzący jego najpopularniejsze nagrania z lat 1962-1966 i wydany w 1967 r.

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

Jest to pierwszy zbiorczy album Boba Dylana. Dokonano wyboru jego najpopularniejszych utworów, zwłaszcza tych, które ukazały się na singlach.

Po motocyklowym wypadku Boba Dylana w lipcu 1966 r. i jego odosobnieniu się w Woodstocku, firma Columbia stanęła przed dylematem, co dalej robić, gdyż wszystkie kontrakty Dylana z wiadomych przyczyn zostały zerwane. Nie wiadomo także było, kiedy w ogóle artysta pojawi się znowu w studiu nagraniowym i kiedy uda się na jakieś tournée. Równocześnie było to apogeum popularności muzyka w latach 60., jeszcze wzmocnionej przez jego nagłe zniknięcie.

Columbia postanowiła tę popularność wykorzystać i wydała jego pierwszą kolekcję 10 piosenek, z których właściwie wszystkie zostały uprzednio wydane na singlach.

Publiczność była tak spragniona nowego albumu Dylana, że nieoczekiwanie składanka ta cieszyła się olbrzymią popularnością. W USA dotarła do miejsca 10 i znajdowała się na liście najpopularniejszych albumów przez 21 miesięcy[1]. Był to pierwszy album Dylana, który osiągnął status platynowej płyty[2].

Tym samym cele Columbii zostały osiągnięte. Firma zarobiła pieniądze, utrzymała nazwisko artysty na rynku i roznieciła zainteresowanie jego ewentualnym następnym albumem.

Okładka i zdjęcie zostały wykonane przez Rowlanda Schermana. Scherman sfotografował Dylana podczas jego koncertu 28 listopada 1965 w Waszyngtonie. Po wydaniu albumu w marcu 1967 r. okładka i zdjęcie otrzymały nagrodę Grammy.

Wczesne wydania albumu zawierały słynny "meduzowaty" plakat Dylana; jego czarną twarz (profil) okalały wijące się różnokolorowe włosy przypominające węże. Być może dlatego album był o dolara droższy od innych wydawnictw tego typu.

Wznowienie albumu w 1997 r. zawierało inną, dłuższą wersję "Positively 4th Street".

Spis utworów[edytuj | edytuj kod]

  1. "Rainy Day Women #12 & 35"
  2. "Blowin' in the Wind"
  3. "The Times They Are a-Changin'"
  4. "It Ain't Me Babe"
  5. "Like a Rolling Stone"
  6. "Mr. Tambourine Man"
  7. "Subterranean Homesick Blues"
  8. "I Want You"
  9. "Positively 4th Street"
  10. "Just Like a Woman"

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1967 Billboard USA. Albumy popowe 10
1967 Wielka Brytania. Albumy popowe 3

Przypisy

  1. Oliver Trager. Keys to the Rain. Str. 67
  2. Ostatecznie do dziś, to pięciokrotny status platynowej płyty

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]