Bob Dylan at Budokan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bob Dylan at Budokan
Okładka
Album koncertowy Boba Dylana
Wydany 23 kwietnia 1979
Nagrywany 28 lutego i 1 marca 1978
Gatunek rock
Długość 99:41
Wytwórnia Columbia
Producent Don DeVito
Oceny
Płyta po płycie

Bob Dylan at Budokan – podwójny koncertowy album nagrany przez Boba Dylana w lutym i marcu 1978 r. wydany we kwietniu 1979 roku.

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

W 1978 r. Dylan odbywał całoroczne światowe tournée; jego pierwsza część obejmowała Daleki Wschód i Australię (od 20 lutego do 1 kwietnia). Potem Dylan miał przerwę (wtedy nagrał Street Legal) do 1 czerwca, w którym to dniu rozpoczął siedmiokoncertową rozgrzewkę przez europejskim tournée w Universal Amphitheater w Los Angeles (1–7 czerwca). Europejskie tournée rozpoczęło się 15 czerwca koncertem w Earl's Court w Londynie i zakończyło 15 lipca koncertem w Blackbushe Aerodrome w Camberley (Surrey) w Anglii. 15 września rozpoczął jesienne tournée po USA, które trwało do 16 grudnia[1].

Album został zestawiony z nagrań dokonanych podczas dalekowschodnioazjatycko-australijskiego tournée, 28 lutego i 1 marca 1978 r.

Zestaw utworów wykazuje, iż zostały do albumu wybrane najbardziej znane, przebojowe utwory Dylana, tak jakby płyta ta miała być swoistym zbiorem typu "Największe przeboje". Jednak poprzez aranżacje i rodzaj wykonania – utwory brzmiały dość dziwnie. Wprowadzenie skrzypiec, fletów i nawet saksofonu oraz żeńskich chórków spowodowało ugładzenie muzyki, a wykonanie przez profesjonalistów perfekcyjnie idących za aranżacjami spowodowało, iż album zebrał w USA falę prawdopodobnie najgorszych krytyk jakich kiedykolwiek Dylan doświadczył. Wiadomo że skrzypce, flety i saksofony w rękach odpowiednich muzyków dodają nieraz muzyce rockowej wybitnych muzycznych walorów, jednak Douglas grał niezwykle stereotypowo. Niektórzy uważali, że z taką muzyką Dylan właściwie powinien występować w Las Vegas.

Dodatkowo były to jedne z najsłabszych koncertów Dylana w czasie tego tournée[2] i zapewne można było przygotować bardziej reprezentatywny album od tego.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Dysk pierwszy[edytuj | edytuj kod]

1. Mr. Tambourine Man 4:54
2. Shelter from the Storm 4:30
3. Love Minus Zero/No Limit 3:52
4. Ballad of a Thin Man 4:47
5. Don't Think Twice, It's All Right 4:55
6. Maggie's Farm 5:06
7. One More Cup of Coffee (Valley Below) 3:19
8. Like a Rolling Stone 6:31
9. I Shall Be Released 4:12
10. Is Your Love in Vain? 4:02
11. Going, Going, Gone 4:22
50:30

Dysk drugi[edytuj | edytuj kod]

1. Blowin' in the Wind 4:25
2. Just Like a Woman 5:03
3. Oh, Sister 4:44
4. Simple Twist of Fate 4:15
5. All Along the Watchtower 3:20
6. I Want You 2:34
7. All I Really Want to Do 3:37
8. Knockin' on Heaven's Door 4:00
9. It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding) 6:04
10. Forever Young 5:38
11. The Times They Are a-Changin' 5:31
49:11

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Producent – Don DeVito
  • Koordynator produkcji – Hiroshi Kanai
  • Kierownik produkcji dla CBC/Sony – Toshiyuki "Heckel" Sugano
  • Miejsce i data nagrań –
  1. Nippon Budokan, Tokio, Japonia; 28 lutego 1978 r. [Str. I – 2, 3, 5. Str. II – 4, 9, 10, 11]
  2. Nippon Budokan, Tokio, Japonia; 1 marca 1978 r. [Str. I – 1, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11. Str. II – 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8]
  • Inżynier nagrywający – Tom Suzuki, Teppei Kasai, Tetsuro Tomita, G.H. Sukegawa / S.C.I.
  • Doradca techniczny – Arthur Rosato
  • Czas – 99 min. 41 sek.
  • Fotografie – Hirosuke Katsuyama, Joel Bernstein
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – PC 2 36067
  • Data wydania – 23 kwietnia 1979 r.
Wznowienie na cd
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – G2K 36067
  • Rok wznowienia – 1990

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1979 Billboard USA. Albumy popowe 13
1979 Melody Maker WB. Albumy popowe 4

Przypisy

  1. Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Str. 119, 120
  2. Ibid. Str.111.

Bibiliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press, [Brak miejsca wydania] 1994 ISBN 0-7119-3555-6
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ISBN 0-8230-7974-0