Bobbie Gentry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bobbie Gentry
Bobbie Gentry 1970.JPG
Imię i nazwisko Roberta Lee Streeter
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1944
hrabstwo Chickasaw
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Instrument wokal, gitara
Gatunek country, pop
Zawód kompozytor, wokalistka
Aktywność 1964-1978
Wytwórnia płytowa Capitol Records
Powiązania Glen Campbell

Bobbie Gentry, właśc. Roberta Lee Streeter (ur. 27 lipca 1944 w hrabstwie Chickasaw) – amerykańska piosenkarka i autorka tekstów.

Gentry była jedną z pierwszych kobiet grających napisane przez siebie utwory country. Swoim pierwszym albumem "Ode to Billie Joe" wygrała nagrodę Grammy w kategoriach: Best New Artist i Best Female Pop Vocal (Najlepsza nowa artystka, najlepszy kobiecy wokal) w 1968. "Ode to Billie Joe" była czwartą najbardziej popularną piosenką w USA w 1967. Piosenkarka straciła swoją popularność w latach 70. i zakończyła karierę artystyczną.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Roberta Streeter jest częściowo portugalskiego pochodzenia. Jej rodzice rozwiedli się krótko po jej urodzeniu. Po tym jak jej babcia sprzedała jedną z krów za pianino sąsiadów, siedmioletnia Bobbie skomponowała swoją pierwszą piosenkę "My Dog Sergeant Is a Good Dog" (Mój pies sierżant to dobry pies). Uczęszczała do elementarnej szkoły w Greenwood w Missisipi i sama nauczyła się grać m.in. na gitarze i banjo. Mając 13 lat przeprowadziła się do Arcadii w Kalifornii, by żyć z matką Ruby Bullington Streeter. Jej siostra Rosemary żyje w Vancouver w Kanadzie. Była dużo młodsza i została nauczycielką.

Roberta Streeter ukończyła Palm Valley School w 1960. Wybrała pseudonim sceniczny "Bobbie Gentry" z filmu Ruby Gentry i zaczęła występować w lokalnym klubie. Gentry przeprowadziła się do Los Angeles, by pracować w biurze i czasem grac w klubach. Później przekazała Los Angeles Conservatory of Music jej kompozycje muzyczne i przedstawiła swoje umiejętności. W 1964 nagrała swój debiut "Ode to Love" i "Stranger in the Mirror" z Jody Reynolds.

Gentry wzięła ślub z przedsiębiorcą Billem Harrah w Reno w Nevadzie, ale małżeństwo trwało krótko. W 1979 Gentry wyszła z piosenkarza i autora tekstów Jima Stafforda. Ich małżeństwo przetrwało 11 miesięcy. Gentry ma jednego syna ze Staffordem, który ma na imię Tyler.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1967 Gentry wyprodukowała pierwszy kawałek "Mississippi Delta"/"Ode to Billie Joe", opisując samobójstwo Billie Joe McAllistera, który skoczył z Tallahatchie Bridge. Singel sprzedał się w 3 milionach kopii. Magazyn Rolling Stone umieścił Ode to Billie Joe na liście 500 najlepszych utworów wszech czasów.

Bobbie Gentry dostała trzy nagrody Grammy w 1968 łącznie z "Najlepszą nową artystką" i "Najlepszych kobiecym wokalem". Dodatkowo została nazwana najlepszą nową wokalistką w Krajowej Akademii Muzycznej. Kolejne płyty Gentry nie dorównały poprzednim. W 1968 współpracowała z Glenem Campbellem. W październiku 1969 piosenka Bobbie pt.: "I'll Never Fall In Love Again" napisana przez Burta Bacharacha i Hala Davida była bardzo popularna w Wielkiej Brytanii. W styczniu 1970 stała się numerem szóstym na liście Billboard Hot 100, lecz w wykonaniu Dionne Warwick. W 1970 uznanie zyskała piosenka "Fancy" napisana i wykonana przez Bobbie Gentry.