Bobby Solo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bobby Solo rozdaje autografy (2008)

Bobby Solo, właśc. Roberto Satti (ur. 18 marca 1945 w Rzymie) - włoski wokalista wykonujący muzykę country, bluesową, rock and rollową i disco.

Satti postanowił zostać wokalistą po obejrzeniu filmu Więzienny rock ze swoim idolem i wzorem do naśladowania, Elvisem Presleyem, w roli głównej[1].

W 1963 roku nagrał dla wytwórni Ricordi Record Company w Mediolanie pierwszy singiel z utworami „Ora che sei già una donna” i „Valeria”. Rok później zadebiutował na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo z utworem „Una lacrima sul viso”, ale został zdyskwalifikowany za używanie playbacku podczas występu. W 1965 roku wygrał festiwal, wykonując utwór „Se piangi, se ridi”, z którym reprezentował Włochy podczas finału 10. Konkursu Piosenki Eurowizji, w którym zajął 5. miejsce. W 1969 roku ponownie wystartował na Festiwalu Piosenki Włoskiej, tym razem z piosenką „Zingara”, która wykonał w duecie z Ivą Zanicchi.

Po okresie mniejszej popularności w latach 70., kiedy to m.in. bez sukcesów prowadził wytwórnię płytową The Chantalain Recording Studio, zaistniał ponownie w epoce disco. W latach 80., pod pseudonimem Robot Trio, nagrywał kolejne przeboje wraz z przyjaciółmi Little Tonym i Rosanną Fratello[1].

W 2003, wspólnie z Little Tonym, po raz kolejny pojawił się na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, wykonując utwór „Non si cresce mai”.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Z pierwszą żoną, francuską tancerką Sophie Teckel, ma troje dzieci. Jego druga żona Tracy, jest Amerykanką o koreańskim pochodzeniu. Bobby Solo ma też córkę ze związku pozamałżeńskiego z piosenkarką Mimmą Foti.[2]

Największe przeboje[edytuj | edytuj kod]

  • Una lacrima sul viso
  • Credi a me
  • Se piangi, se ridi
  • Quello sbagliato
  • Cristina
  • Questa volta
  • Per far piangere un uomo
  • Non c’è più niente da fare
  • Siesta
  • Zingara
  • Domenica d’agosto
  • Gelosia

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]