Boberfeld (herb szlachecki)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Boberfeld − polski herb szlachecki z nobilitacji, nadany w Królestwie Kongresowym.
[edytuj] Opis herbu
Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:
Na tarczy dwudzielnej w słup, w polu I czerwonym dwie sześcioramienne gwiazdy srebrne w słup, w polu II srebrnym na zielonym wzgórku drzewo wawrzynu.
Nad hełmem w koronie ze skrzydłami czerwono-białymi pomiędzy dwoma skrzydłami czerwonymi trzy pióra strusie, czerwone między białymi.
[edytuj] Najwcześniejsze wzmianki
Nadany 23 kwietnia 1822 Teodorowi i Janowi Opitz przez Aleksandra I. Herb widoczny na dyplomie z 23 marca 1823 i w Dzienniku Praw z tegoż roku[2].
[edytuj] Herbowni
Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:
Opitz
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
Przypisy
- ↑ Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
- ↑ Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 25.
|
|
 |
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||
