Bocian białobrzuchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bocian białobrzuchy
Ciconia abdimii[1]
Lichtenstein, 1823
Bocian białobrzuchy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd pelikanowe
Podrząd bocianowce
Rodzina bociany
Rodzaj Ciconia
Gatunek bocian białobrzuchy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ciconia abdimii

Bocian białobrzuchy (Ciconia abdimii) – gatunek dużego ptaka brodzącego z rodziny bocianów (Ciconiidae) występujący w Afryce.

Czarny ptak z szarymi nogami, czerwonymi kolanami i stopami, szarym dziobem i białym upierzeniem na spodzie. Charakteryzuje się też czerwoną skórą wokół oczu i niebieską przy dziobie w okresie rozrodczym. Bocian białobrzuchy to najmniejszy spośród gatunków bociana. Jest jednak proporcjonalnie dosyć dużym ptakiem. Osiąga długość ciała około 80 cm i masę ciała 900-1100 g[3]. Samica składa od dwóch do trzech jaj i jest nieznacznie mniejsza od samca.

Bocian ten żyje na wolności we Wschodniej Afryce, od Etiopii po tereny Republiki Południowej Afryki[2]. Żywi się przede wszystkim szarańczami i gąsienicami. Nie gardzi innymi większymi owadami.

Bocian białobrzuchy jest chroniony i obdarzany szacunkiem przez Afrykańczyków. Uważają oni, iż ptak przynosi szczęście. Jest też dla tubylców zwiastunem deszczu. Łacińska nazwa jest nawiązaniem do nazwiska tureckiego gubernatora Wadi Halfy w Sudanie: Bey El-Arnaut Abdima (1780-1827).

Powszechnie spotykany na terenach swego występowania uważany jest za gatunek najmniejszej troski według Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych.

Gatunek został raz odnotowany w Polsce w 1926. Przypuszczalnie uciekł z ogrodu zoologicznego lub prywatnej hodowli. Zabito go pod Poznaniem[4].

Przypisy

  1. Ciconia abdimii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Ciconia abdimii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 65. ISBN 83-7227-891-1.
  4. Wojciech Solarz: Ciconia abdimii Lichtenstein, 1823. W: Gatunki obce w Polsce [on-line]. Instytut ochrony przyrody PAN. [dostęp 5 grudnia 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]