Bocian białobrzuchy
| Bocian białobrzuchy | |
| Ciconia abdimii[1] | |
| Lichtenstein, 1823 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | bocianowe |
| Rodzina | bocianowate |
| Rodzaj | Ciconia |
| Gatunek | bocian białobrzuchy |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Bocian białobrzuchy (Ciconia abdimii) – gatunek dużego ptaka brodzącego z rodziny bocianowatych (Ciconiidae) występujący w Afryce.
Czarny ptak z szarymi nogami, czerwonymi kolanami i stopami, szarym dziobem i białym upierzeniem na spodzie. Charakteryzuje się też czerwoną skórą wokół oczu i niebieską przy dziobie w okresie rozrodczym. Bocian białobrzuchy to najmniejszy spośród gatunków bociana. Jest jednak proporcjonalnie dosyć dużym ptakiem. Osiąga długość ciała około 80 cm i masę ciała 900-1100 g[3]. Samica składa od dwóch do trzech jaj i jest nieznacznie mniejsza od samca.
Bocian ten żyje na wolności we Wschodniej Afryce, od Etiopii po tereny Republiki Południowej Afryki[2]. Żywi się przede wszystkim szarańczami i gąsienicami. Nie gardzi innymi większymi owadami.
Bocian białobrzuchy jest chroniony i obdarzany szacunkiem przez Afrykańczyków. Uważają oni, iż ptak przynosi szczęście. Jest też dla tubylców zwiastunem deszczu. Łacińska nazwa jest nawiązaniem do nazwiska tureckiego gubernatora Wadi Halfy w Sudanie: Bey El-Arnaut Abdima (1780-1827).
Powszechnie spotykany na terenach swego występowania uważany jest za gatunek najmniejszej troski według Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych.
Gatunek został raz odnotowany w Polsce w 1926. Przypuszczalnie uciekł z ogrodu zoologicznego lub prywatnej hodowli. Zabito go pod Poznaniem[4].
Przypisy
- ↑ Ciconia abdimii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 Ciconia abdimii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 65. ISBN 83-7227-891-1.
- ↑ Wojciech Solarz: Ciconia abdimii Lichtenstein, 1823. W: Gatunki obce w Polsce [on-line]. Instytut ochrony przyrody PAN. [dostęp 5 grudnia 2010].
