Bocian sinodzioby
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Bocian sinodzioby | |
| Ciconia maguari[1] | |
| (Gmelin, 1789) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | bocianowe |
| Rodzina | bocianowate |
| Rodzaj | Ciconia |
| Gatunek | bocian sinodzioby |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Bocian sinodzioby (Ciconia maguari) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianowatych (Ciconiidae) z prostym, szarym dziobem. Dziób zakończony ciemnoczerwoną plamką. Nogi długie, pomarańczowe. Reszta upierzenia biała, z wyjątkiem ogona, dolnej części grzbietu, dużych pokryw skrzydłowych i lotek, które są czarne. Tęczówka jasna. Zwykle spotykany w grupach lub samotnie, czasami z innymni gatunkami. Bardzo często krąży w powietrzu.
- Rozmiary
- Długość ciała 97-102 cm
- Zasięg, środowisko
- Głównie spotkać go można na wschód od Andów, od Gujany po południową Argentynę i Chile. Otwarte tereny nizinne.
Przypisy
- ↑ Ciconia maguari w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Ciconia maguari. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Gosler Andrew: Atlas Ptaków Świata. MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.