Bocian sinodzioby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bocian sinodzioby
Ciconia maguari[1]
(Gmelin, 1789)
Bocian sinodzioby
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd pelikanowe
Podrząd bocianowce
Rodzina bociany
Rodzaj Ciconia
Gatunek bocian sinodzioby
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bocian sinodzioby (Ciconia maguari) – gatunek dużego ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae) z prostym, szarym dziobem. Dziób zakończony ciemnoczerwoną plamką. Nogi długie, pomarańczowe. Reszta upierzenia biała, z wyjątkiem ogona, dolnej części grzbietu, dużych pokryw skrzydłowych i lotek, które są czarne. Tęczówka jasna. Zwykle spotykany w grupach lub samotnie, czasami z innymni gatunkami. Bardzo często krąży w powietrzu.

Rozmiary
Długość ciała 97-102 cm
Zasięg, środowisko
Głównie spotkać go można na wschód od Andów, od Gujany po południową Argentynę i Chile. Otwarte tereny nizinne.

Przypisy

  1. Ciconia maguari w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Ciconia maguari. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gosler Andrew: Atlas Ptaków Świata. MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.