Bodhiczitta

Z Wikipedii

(Przekierowano z Bodhicitta)
Skocz do: nawigacji, szukaj

Bodhiczitta (tyb. byang chub sems) - dosł. umysł oświecenia, przebudzone serce-umysł lub serce przebudzonego umysłu. W buddyzmie jest aspiracją osiągnięcia oświecenia dla dobra wszystkich czujących istot.

Bodhiczitta ma fundamentalne znaczenie dla skuteczności buddyjskich praktyk, ponieważ łączy nastawienie i pogląd ukierunkowane na zaufanie do wrodzonej wszystkim czującym istotom zdolności do tego, by rozpoznała się w nich pierwotna natura Umysłu. Bodhiczitta jest często porównywana do zarodka, swoistej "iskry oświecenia", w której swój początek ma proces dążenia do wyzwolenia i osiągnięcia stanu Buddy. Podstawami Bodhiczitty są miłująca dobroć i współczucie.

Spis treści

[edytuj] Aspekty bodhiczitty

Bodhiczitta relatywna

Altruistyczna postawa umysłu opierająca się na współczuciu i miłości do wszystkich istot czujących oraz na chęci wyzwolenia ich z cierpienia samsary i doprowadzenia do stanu buddy.

Bodhiczitta relatywna dzieli się na dwa rodzaje:

Bodhiczitta absolutna

Bezpojęciowy stan umysłu wykraczający poza dualizm przedmiotu i podmiotu; postrzeganie wszystkich istot i całej zjawiskowej egzystencji jako manifestacji pierwotnego umysłu; naturalny stan (patrz Siunjata).

[edytuj] Źródła rozwoju bodhiczitty

Pięć czynów, które powodują powstanie umysłu aspiracji do oświecenia:

  1. Przebywanie w pobliżu zbawiennych przyjaciół
  2. Wykorzenianie nienawistnych myśli
  3. Podążanie za instrukacjami nauczyciela
  4. Przywoływanie współczujących myśli
  5. Żarliwe i energiczne praktykowanie

Kolejnych pięć czynów:

  1. Niedostrzeganie błędów innych
  2. Pomimo dostrzegania błędów innych, niezniechęcanie się
  3. Niestawanie się aroganckim po zrobieniu czegoś dobrego
  4. Niebycie zazdrosnym o dobre działania innych
  5. Postrzeganie wszystkich istot jako własne dzieci


[edytuj] Cztery niezmierzone cechy Bodhiczitty (dla niezmierzonej liczby czujących istot)

  • miłująca dobroć (aby wszystkie czujące istoty pasiadły szczęście i przyczynę szczęścia)
  • współodczuwanie (aby wszystkie czujące istoty wyzwoliły się od cierpień i przyczyn cierpień)
  • współradość (aby wszystkie czujące istoty ciągle przebywały w szczęściu przekraczającym cierpienia)
  • bezstronność (aby wszystkie czujące istoty przebywały w bezinteresownej wzajemnej miłującej dobroci wolnej od uprzedzeń w stosunku do przyjaciół i wrogów)

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne