Boeing 314 Clipper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boeing 314 Clipper
Boeing 314 Clipper
Boeing 314 Clipper
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Boeing Company
Typ łódź latająca
Załoga 6-10
Historia
Egzemplarze 12
Dane techniczne
Napęd 4 silniki gwiazdowe Wright GR-2600-A2 Double Cyclone
Moc każdy
1600 KM
Wymiary
Rozpiętość 46,3 m
Długość 32,3 m
Wysokość 8,4 m
Powierzchnia nośna 266,3 m²
Masa
Własna 22 797 kg
Startowa 37 414 kg
Osiągi
Prędkość maks. 311 km/h
Prędkość przelotowa 294 km/h
Prędkość wznoszenia 3,2 m/s
Pułap 6030 m
Pułap praktyczny 4085 m
Zasięg 5635 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
40-74 (lub 36 sypialnych)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Boeing 314 Clipperhydroplan zbudowany przez firmę Boeing Company na zamówienie firmy lotniczej Pan American.

Był pierwszym transatlantyckim samolotem pasażerskim i przez 30 lat największym samolotem cywilnym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1936 roku Pan American podpisał z Boeingiem kontrakt na wykonanie sześciu samolotów z opcją na sześć następnych. W sumie zbudowano 12 egzemplarzy – sześć Boeinga 314 oraz sześć modelu B-314A. W czerwcu 1938 r. pierwszy z nich wzbił się w powietrze. Z początku w lotach transatlantyckich przewoziły jedynie pocztę. Z czasem, gdy okazało się, że samoloty są bezpieczne, uruchomiono również loty pasażerskie.

Po wybuchu II wojny światowej dziewięć maszyn przekazano siłom zbrojnym USA. Jedna z nich, Dixie Clipper, w styczniu 1943 roku wiozła prezydenta Roosevelta na konferencję w Casablance. Yankee Clipper w miesiąc później rozbił się w Lizbonie. Wypadek pociągnął za sobą dwadzieścia dziewięć ofiar śmiertelnych, ale był jedynym w historii tego modelu samolotu.

Trzy maszyny, których linie Pan American nie przekazały lotnictwu wojskowemu trafiły do rąk Brytyjczyków i również były wykorzystywane do przewożenia przez Atlantyk ważnych osobistości. Dwiema z nich – Berwickiem i Bristolem latał Winston Churchill.

Zaletą łodzi latających było wówczas to, że nie potrzebowały bardzo kosztownych, długich, betonowych pasów startowych. Jednak podczas wojny w wielu częściach świata zbudowano właśnie takie pasy, dostosowane do wymagań ciężkich bombowców, tym samym ta cecha hydroplanów przestała mieć znaczenie.

Po wojnie eksploatacja B-314 okazała się nieopłacalna i samoloty jeden po drugim były kierowane do kasacji. Nie ocalał ani jeden egzemplarz. Ostatni wycofano ze służby w 1951. Ken Follett wykorzystał samolot w swojej powieści Noc nad oceanem.

Boeing 314 Clipper w eksploatacji[edytuj | edytuj kod]

Samoloty Pan American Airways - Model B-314

  • NC-18601 - Honolulu Clipper
  • NC-18602 - Clipper Kalifornia (przemianowany na Clipper Pacyfik w 1941 r.)
  • NC-18603 - Yankee Clipper (rozbił się w Lizbonie w 1943 r.)
  • NC-18604 - Atlantic Clipper
  • NC-18605 - Dixie Clipper
  • NC-18606 - American Clipper

Samoloty Pan American Airways - Model B-314A

  • NC-18609 - Clipper Pacyfik (przemianowany na Clipper Kalifornia w 1941 r.)
  • NC-18611 - Clipper Anzac
  • NC-18612 - Clipper Cape Town

Samoloty British Overseas Airways Corporation BOAC) Model B-314A

  • NC-18607/G-AGBZ - Bristol
  • NC-18608/G-AGCA - Berwick
  • NC-18610/G-AGCB - Bangor

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]