Boeing Phantom Ray
| Boeing Phantom Ray | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Boeing |
| Typ | UCAV |
| Konstrukcja | kompozytowa |
| Historia | |
| Data oblotu | 27 kwietnia 2011 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 x Silnik turbowentylatorowy General Electric F404-GE-102D |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 15 m |
| Długość | 11 m |
| Masa | |
| Startowa | 16 500 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 0,8 Ma |
| Pułap praktyczny | 12 200 m |
| Promień działania | 2200 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| USA | |
Boeing Phantom Ray – bojowy, bezzałogowy aparat latający (UCAV – Unmanned Combat Aerial Vehicle) o obniżonej skutecznej powierzchni odbicia radiolokacyjnego, opracowany przez amerykańską firmę Boeing.
Historia [edytuj]
Aparat powstał jako całkowicie własny projekt Boeinga, który kontynuował badania nad bojowymi, bezpilotowymi aparatami latającymi po anulowaniu programu budowy samolotu Boeing X-45C. Za projekt i budowę maszyny odpowiedzialny jest Boeing Phantom Works. W wewnętrznych komorach przenoszone ma być uzbrojenie aparatu. Phantom Eye ma również posiadać zdolność pobierania paliwa w powietrzu. Pierwsza publiczna demonstracja aparatu odbyła się 10 maja 2010 roku w Saint Louis. Oblot prototypu początkowo przewidywano na grudzień 2010 roku jednak z powodu opóźnień, dziewiczy lot miał miejsce dopiero 27 kwietnia 2011 roku. Lot trwał 17 minut a poprzedzony został kołowaniami aparatu jakie odbywały się w marcu 2011 roku. Służyły one zbadaniu działania pokładowych instalacji i wyposażenia maszyny. Aparat przejdzie próby i badania na terenie Ośrodka Badania Lotu im. H. L. Drydena (Hugh L. Dryden Flight Research Facility).
Konstrukcjia [edytuj]
Phantom Eye zbudowany jest w układzie latającego skrzydła – bez usterzenia poziomego i pionowego. Wlot powietrza do silnika umieszczony jest nad krawędzią natarcia płata. Tunel dolotowy do silnika opływa kadłub od góry, zaginając się w celu osłonięcia łopatek pierwszego stopnia sprężarki silnika. Samolot posiada trójgoleniowe podwozie z przednim podparciem, chowane w kadłubie podczas lotu.
Bibliografia [edytuj]
- Piotr Butowski, Farnborough International 2010, "Lotnictwo", nr 9 (2010), s. 28-38, ISSN 1732-5323.
- Phantom Ray oblatany, "Raport", nr 5 (2011), s. 80, ISSN 1429-270x.