Bogdan Jankowski
Bogdan Jankowski (ur. 18 kwietnia 1938 w Grodnie) – taternik i alpinista, instruktor alpinizmu, zamiłowany fotograf, z zawodu elektronik, dr inż., pracownik naukowy Politechniki Wrocławskiej.
Wspina się od 1959, najpierw w Tatrach (współautor pięciu nowych dróg), potem w Alpach (m.in. 1. polskie przejście, z J. Porębą, dr. Browna-Whillansa na zachodniej ścianie Aiguille de Blaitiére, 1967).
W latach 1969-2003 brał udział w licznych wyprawach, z których kilka osiągnęło wybitne wyniki sportowe i zajęło trwałe miejsce w historii alpinizmu polskiego i światowego. W 1969 w Pamiro-Ałaju był współzdobywcą 5 dziewiczych szczytów, m.in.: 25-lecia Polski Ludowej (5207 m), Minteke (5484 m) i najwyższego szczytu tych gór Piku Skalistego (5621 m), a w 1970 w Pamirze wszedł na Szczyt Lenina (7134 m). Uczestniczył w wyprawach, które dokonały 1. wejścia (1971) na Kunyang Chhish (7852 m) w Karakorum i 1. wejścia zimowego (1979/80) na Mount Everest. Brał udział także w innych zimowych wyprawach Andrzeja Zawady: na Lhotse (8501 m) – pierwsza próba zdobycia zimą ośmiotysięcznika (1974), dwukrotnie (1987/88 i 2002/03) na K2 (8611 m) i dwukrotnie (1996/97 i 1997/98) na Nanga Parbat (8126 m).
Bogdan Jankowski jest zasłużonym dla środowiska górskiego działaczem organizacyjnym. W 1977-92 był członkiem Zarządu PZA, a w kadencji 1995-98 pełnił funkcję wiceprezesa. W latach 1974-1980 był prezesem Klubu Wysokogórskiego we Wrocławiu i także przez wiele lat członkiem jego zarządu.
Jako licencjonowany radioamator-krótkofalowiec zajmuje się łącznością radiową w górach i kieruje zespołem łączności radiowej PZA. Jest pomysłodawcą i opiekunem nowoczesnej sieci łączności radiowej PZA w Tatrach; organizował łączność także podczas wypraw wysokogórskich.
Od 1964 jest instruktorem alpinizmu, corocznie latem i zimą szkoli młodzież w COS PZA na Hali Gąsienicowej.
Został dwukrotnie odznaczony złotym medalem "Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe" (1971, 1980) oraz otrzymał nagrodę "Fair Play" Polskiego Komitetu Olimpijskiego (1999). Jest współautorem książki Ostatni atak na Kunyang Chhish (1973), a także autorem wielu artykułów w "Taterniku" oraz licznych zdjęć i panoram górskich.
