Bogdan Lis

Bogdan Lis
Data i miejsce urodzenia	10 listopada 1952 Gdańsk
Poseł VI kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Stronnictwo Demokratyczne
Okres urzędowania	od 5 listopada 2007 do 7 listopada 2011
Odznaczenia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

31 sierpnia 2006 – prezydent Lech Kaczyński wręcza Bogdanowi Lisowi Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski z okazji 26. rocznicy wydarzeń Sierpnia 1980

Bogdan Jerzy Lis (ur. 10 listopada 1952 w Gdańsku) – polski polityk, działacz Partii Demokratycznej – demokraci.pl, członek MKS, działacz "Solidarności", po wprowadzeniu stanu wojennego organizator podziemia solidarnościowego, uczestnik Okrągłego Stołu, senator I kadencji, poseł na Sejm VI kadencji.

Życiorys

W 1969 ukończył przyzakładową Szkołę Mechanizatorów Sprzętu Przeładunkowego. W latach 1970–1971 pracował w Zarządzie Portu Gdańsk jako mechanik, następnie operator sprzętu. Uczestniczył w wydarzeniach grudniowych w 1970, był więziony w latach 1971–1972. Od 1972 pracował w Zakładach Okrętowych Urządzeń Elektrycznych i Automatyki "Elmor" jako nastawiacz obrabiarek. Od 1975 do 1981 należał do PZPR, działał również w Związku Młodzieży Socjalistycznej i w związkach zawodowych na terenie zakładu pracy.

Od 1978 współpracował z Komitetem Założycielskim Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. W 1980 organizował strajk w "Elmorze", Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego NSZZ Solidarność w Gdańsku, następnie był wiceprzewodniczącym Zarządu Regionu Gdańskiego związku, członkiem Krajowej Komisji Porozumiewawczej i Komisji Krajowej. Brał udział w licznych negocjacjach ze stroną rządową.

13 grudnia 1981 zdołał uniknąć internowania, ukrywał się i organizował struktury podziemne "Solidarności" Regionu Gdańskiego. W kwietniu 1982 był współorganizatorem ogólnopolskiej Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej podziemnej "Solidarności", odpowiadał za koordynację współpracy z zagranicą. Został aresztowany w czerwcu 1984, oskarżony o zdradę ojczyzny i zwolniony po pół roku na mocy amnestii. Ponownie aresztowano go w lutym 1985, został skazany na 2,5 roku więzienia, następnie zwolniony we wrześniu 1986 również na podstawie amnestii. W 1986 wszedł w skład Tymczasowej Rady "Solidarności", a w 1987 do Krajowej Komisji Wykonawczej – jawnych struktur kierowniczych nielegalnego Związku.

Od 1988 był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ "Solidarność", brał udział w rozmowach Okrągłego Stołu, w latach 1989–1991 zasiadał w Senacie I kadencji. Na II Zjeździe "Solidarności" w 1990 został wybrany w skład prezydium Komisji Krajowej jako odpowiedzialny za kontakty zagraniczne. Od 1991 nie uczestniczył w działalności publicznej w skali ogólnopolskiej, podejmując działalność w biznesie.

Od 1997 należał do Unii Wolności. W latach 1998–2002 zasiadał w sejmiku pomorskim. W czerwcu 2003 został członkiem zarządu UW, następnie Partii Demokratycznej – demokraci.pl. Kandydował bez powodzenia do Sejmu w 2001 i 2005.

28 sierpnia 2006 odznaczony przez Prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

W wyborach parlamentarnych w 2007 wystartował z 1. miejsca komitetu wyborczego Lewica i Demokraci w okręgu gdańskim. Został wybrany posłem VI kadencji liczbą 12 468 głosów.

Przystąpił do powołanego 9 kwietnia 2008 Demokratycznego Koła Poselskiego, zostając jego przewodniczącym. W czerwcu 2009 wraz Marianem Filarem opuścił Partię Demokratyczną. Na początku lipca tego samego roku przystąpił wraz z innymi posłami DKP do Stronnictwa Demokratycznego, w wyniku czego 16 lipca 2009 zostało ono przemianowane na DKP SD. Na kongresie zorganizowanym w listopadzie 2009 przez część SD uznającą przywództwo Pawła Piskorskiego został wybrany na wiceprzewodniczącego tej partii. DKP SD przestało istnieć w czerwcu 2011, w wyniku czego został posłem niezrzeszonym. W tym samym roku bezskutecznie kandydował na senatora jako kandydat KWW Unia Prezydentów – Obywatele do Senatu.

Źródła

• Strona sejmowa posła VI kadencji
• Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności