Bogdan Rutha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bogdan Rutha (ur. 17 czerwca 1920 w Poznaniu, zm. 29 maja 1983 w Puszczykowie k. Poznania) – poeta, prozaik, autor słuchowisk, scenarzysta.

Studiował na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Poznańskiego. Debiutował w 1955 roku na łamach tygodnika "Życie Literackie" jako poeta.

Utwory literackie[edytuj | edytuj kod]

Powieści:

  • 1961 - Opowieści z Davos
  • 1967 - W Hiszpanii o świcie
  • 1970 - Misja o północy
  • 1971 - Wyspa psów
  • 1973 - Szczurzy pałac
  • 1974 - Dozorcy słowików
  • 1978 - Cudowne wspaniałe życie
  • 1987 - Lawendowe wzgórze

Zbiory opowiadań:

  • 1972 - Nasze ciekawe czasy
  • 1975 - Sala pełna ksieżyców
  • 1983 - Przyjęcie w "Angleterre"
  • 1989 - Zimowy spacer

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.