Bogdan Wojciszke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bogdan Wojciszke
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1952
Gdańsk
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: psychologia
Alma Mater Uniwersytet A. Mickiewicza
Doktorat 1978 – psychologia
Uniwersytet Gdański
Habilitacja 1986 – psychologia
Uniwersytet Warszawski
Profesura 18 października1993
Polska Akademia Nauk
Status członek korespondent
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Gdański
Wydział Nauk Społecznych
Okres zatrudn. 1977–2000
Uczelnia Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej
Wydział Zamiejscowy w Sopocie
Okres zatrudn. od 2000
Dziekan
Wydział Zamiejscowy SWPS
Okres spraw. od 2007
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Bogdan Wojciszke (ur. 11 czerwca 1952 w Gdańsku) – polski psycholog, profesor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki.

W 1975 ukończył psychologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1978 doktoryzował się na Uniwersytecie Gdańskim. W 1986 uzyskał stopień doktora habilitowanego na Uniwersytecie Warszawskim. W 1993 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Odbywał staże naukowe m.in. na Uniwersytecie w Aberdeen, w Max-Planck-Institut w Berlinie i w Nuffield College (Uniwersytet Oksfordzki). Był stypendystą Fundacji im. Aleksandra von Humboldta.

Od 1975 przez rok pracował na UAM w Poznaniu, następnie do 2000 związany z Uniwersytetem Gdańskim, na którym kierował Instytutem Psychologii. Później związany ze Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej, w której objął funkcję dziekana Wydziału Zamiejscowego w Sopocie. Był również dyrektorem Instytutu Psychologii PAN. Został członkiem korespondentem PAN, a także członkiem Komitetu Nauk Psychologicznych PAN i członkiem rady wykonawczej European Association of Experimental Social Psychology. Wchodził w skład rad i komitetów redakcyjnych licznych czasopism branżowych, m.in. „Journal of Experimental Social Psychology”, „European Journal of Social Psychology” i „Studiów Psychologicznych”. Był redaktorem naczelnym „Przeglądu Psychologicznego” (1995–1999).

Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu psychologii osobowości i psychologii społecznej. Jest autorem badań z zakresu spostrzegania i oceniania ludzi, dynamiki bliskich związków uczuciowych, psychologii władzy, postawy Polaków wobec przekształceń własnościowych, produktywności i godności jako wartości etycznych współczesnego społeczeństwa polskiego.

W 2011 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Człowiek wśród ludzi: zarys psychologii społecznej, Scholar, Warszawa 2002
  • Kobieta zmienną jest, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2009
  • Procesy oceniania ludzi, Nakom, Poznań 1991
  • Psychologia miłości: intymność, namiętność, zaangażowanie, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 1994
  • Psychologia rozumienia zjawisk społecznych (współredaktor), Wyd. Nauk. PWN, Warszawa 1999
  • Psychologia społeczna, Scholar, Warszawa 2011

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]