Nominacja Bogdana Zdrojewskiego na stanowisko Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, 2007
Bogdan Andrzej Zdrojewski (ur. 18 maja 1957 w Kłodzku) – polski polityk i samorządowiec, w latach 1990–2001 prezydent Wrocławia, senator IV kadencji, poseł na Sejm IV, V, VI i VII kadencji, były przewodniczący klubu parlamentarnego Platformy Obywatelskiej, od 2007 minister kultury i dziedzictwa narodowego w pierwszym i drugim rządzie Donalda Tuska.
Syn Leonarda i Mirosławy Zdrojewskich. Absolwent filozofii (1983) i kulturoznawstwa (1985) na Uniwersytecie Wrocławskim. W czasie studiów założył i następnie kierował kołem naukowym historii filozofii (od 1980). W 1980 został członkiem Niezależnego Zrzeszenia Studentów, jesienią tego samego roku został szefem struktury NZS na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UWr. Po ogłoszeniu stanu wojennego na początku 1982 objął funkcję szefa tajnego zarządu NZS na Uniwersytecie Wrocławskim, kierował nim do 1984. Od 1984 pracował w Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, był członkiem komisji zakładowej NSZZ "Solidarność" na AE. W 1989 został pracownikiem Instytutu Socjologii UWr. Równocześnie był sekretarzem Wrocławskiego Komitetu Obywatelskiego "Solidarność" (1989–1990), a także kierownikiem założonego przez siebie Ośrodka Badań Społecznych przy RKW NSZZ "Solidarność" Dolny Śląsk (1989–1990). W 1990 został radnym Rady Miejskiej Wrocławia z listy WKO. Od 4 czerwca 1990 do 1 września 2001 przez blisko trzy kadencje sprawował urząd prezydenta Wrocławia. Pewną popularność zyskał w czasie powodzi z 1997, osobiście kierując w mieście akcją przeciwpowodziową[1].
W 1997 jako kandydat niezależny został senatorem (otrzymał 240 tys. głosów). Zrezygnował 11 stycznia 2000, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł, że funkcji prezydenta miasta nie można łączyć z mandatem senatorskim. Z urzędu prezydenta miasta ustąpił w maju 2001, kiedy zdecydował się kandydować do Sejmu. Wybrany na IV kadencję z ramienia Platformy Obywatelskiej (47 297 głosów).
Po wyborze zrezygnował z immunitetu, w związku z zarzutami o niegospodarność (sprawa tzw. wrocławskiego VAT-u). W 2003 Sąd Rejonowy w Rawiczu skazał go w tej sprawie na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania[2]. W 2004 wyrok ten został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu, który prawomocnie uniewinnił Bogdana Zdrojewskiego od popełnienia zarzucanych mu czynów[3].
W 2005 ponownie wybrano go do Sejmu V kadencji z wrocławskiej listy PO (liczbą 73 959 głosów). W 2006 został członkiem gabinetu cieni PO odpowiadającym za obronę narodową. 5 grudnia 2006 objął stanowisko przewodniczącego klubu parlamentarnego Platformy Obywatelskiej. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał z ramienia PO w okręgu wrocławskim we Wrocławiu 213 883 głosy (trzeci wynik w kraju).
16 listopada 2007 został ministrem kultury i dziedzictwa narodowego w pierwszym rządzie Donalda Tuska. W wyborach w 2011 uzyskał poselską reelekcję liczbą 149 962 głosów[4]. W drugim rządzie Donalda Tuska zachował stanowisko ministra kultury i dziedzictwa narodowego.
Odznaczenia i wyróżnienia [edytuj]
- Ordery i odznaczenia
- Nagrody i wyróżnienia
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 10 kwietnia 2012].
- Kto jest kim we Wrocławiu. Informator biograficzny, opracowanie i redakcja Krzysztof Gluziński, wyd. FOX, Wrocław 1999
- Jolanta i Krzysztof Popińscy, Od SKS do NZS. Niezależne Zrzeszenie Studentów we Wrocławiu 1980–2010, wyd. Instytut Edukacji Społecznej we Wrocławiu i wydawnictwo Atut, Wrocław 2010
- Kamil Dworaczek, Burzliwa dekada. NZS we Wrocławiu 1980–1989, wyd. IPN, Warszawa 2012 (tam relacja Bogdana Zdrojewskiego)
Linki zewnętrzne [edytuj]
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
