Bogdanowicz (herb szlachecki)
Bogdanowicz I (Bochdanowicz, Bohdanowicz) − polski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej.
[edytuj] Opis herbu
Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:
Na tarczy dzielonej w pas, w polu górnym dwudzielnym, w polu I czerwonym - pół wołu srebrnego w lewo, w II srebrnym - pół konia czerwonego;
W polu dolnym błękitnym trzy podkowy srebrne (2 i 1).
Nad tarczą, dwa hełmy ukoronowane, z dwoma klejnotami, w pierwszym orzeł czarny z głową w lewo, w drugim - trzy pióra strusie, białe między błękitnymi.
Labry z prawej czerwone, z lewej błękitne, podbite srebrem.
[edytuj] Najwcześniejsze wzmianki
Nadany Michałowi, Walerianowi i Bernardowi Rosko-Bogdanowiczom 9 grudnia 1784 z drugim stopniem szlachectwa (Ritter von). Nobilitowani, kupcy w Stanisławowie, posiadacze majątków Przymiławki, Taustobaby, Orelec, Ottonia i innych, ormiańskiego pochodzenia, wywodzili się z jednej rodziny z nobilitowanymi, którzy otrzymali herby Bochdanowicz i Bogdanowicz II[2].
[edytuj] Herbowni
Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:
Bogdanowicz (Bochdanowicz, Bohdanowicz).
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.
Przypisy
- ↑ Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
- ↑ Sławomir Górzyński: Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918. DiG, 1999, s. 72. ISBN 83-7181-110-1.
|
|
 |
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||
