Bogoria (powiat staszowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie staszowskim. Zobacz też: Bogoria.
Bogoria
Herb
Herb Bogorii
Zabytkowy kościół pw. Św. Trójcy
Zabytkowy kościół pw. Św. Trójcy
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Bogoria
Liczba ludności (2006) 930
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 28 - 210
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0788070
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Bogoria
Bogoria
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bogoria
Bogoria
Ziemia 50°39′00″N 21°15′27″E/50,650000 21,257500Na mapach: 50°39′00″N 21°15′27″E/50,650000 21,257500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości

Bogoriawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim. Siedziba gminy Bogoria. W latach 1616-1869 miasto.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnobrzeskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo była to wieś należąca do rodu Bogoriów ze Skotnik. W 1578 r. wieś miała 7 łanów i była zamieszkiwana przez 7 kmieci, 2 zagrodników, 3 komorników oraz 6 ubogich. W 1616 r. Krzysztof Bogoria Podłęcki założył tu miasto. Przywilej lokacyjny wydał król Zygmunt III Waza. Założyciel miasta wybudował tu ratusz i ustanowił cechy. Mieszkańcy Bogorii otrzymali przywilej warzenia i szynkowania trunków. W latach 1619-1645 Bogoria otrzymała przywileje na organizowanie 8 jarmarków rocznie.

Bogoria została w znacznym stopniu zniszczona przez wojska szwedzkie w czasie potopu. W latach 1662-1663 miasto zamieszkiwane było zaledwie przez 303 mieszkańców. W kolejnych latach liczba ta zmniejszyła się jeszcze bardziej, do 99 mieszkańców w 1674 r.

W XVIII w. Bogoria podniosła się z upadku. Rozwijały się tu handel i rzemiosło. W Bogorii funkcjonowała fabryka sukna. W 1770 r. pożar zniszczył niemal całe miasto, w tym znajdujący się na rynku ratusz. Kolejne wielkie pożary miały miejsce w 1893 i w 1914 r. Każdy z nich powodował ogromne zniszczenia, ponieważ w zabudowie Bogorii przeważały budynki drewniane.

W 1827 r. Bogoria miała 73 domy i była zamieszkiwana przez 425 osób. W 1869 r. Bogoria, jak większość miasteczek w zaborze rosyjskim utraciła prawa miejskie.

W czasie II wojny światowej w okolicy wiele akcji zbrojnych polskiego ruchu oporu. W czasie działań wojennych wieś została zniszczona w blisko 80%[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Ludzie związani z Bogorią[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lechosław Herz: Góry Świętokrzyskie (mapa turystyczna). Warszawa - Wrocław: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1982.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]