Bogowie nordyccy

Bogowie nordyccy

Thor walczący z gigantami, Mårten Eskil Winge, 1872

• Azowie (Asowie) – ród dobroczynnych bogów rządzących światem, który pokonał ród Wanów; ich siedzibą był Asgard:
  • Odyn (Wodan) – najwyższy z bogów, władca Walhalli, bóg wojny i wojowników, bóstwo mądrości i poezji (wynalazł runy)
  • Thor (Donar) – bóstwo burzy i piorunów, bóg sił witalnych
  • Tyr (Ziu) – bóg wojny, prawa i sprawiedliwości
  • Baldur (Baldr, Phol) – bóg dobra, piękna, sprawiedliwości i wiosny, syn Odyna i Frigg
  • Hajmdal (Iring, Rigr) – bóg światła dziennego i tęczy, opiekun bogów, twórca podziału społecznego wśród ludzi
• boginie z rodu Azów (Azyny):
  • Frigg (Frija, Frick) – bogini miłości, opiekunka małżeństwa i rodziny, bóstwo płodności i bogactwa, żona Odyna, matka Baldura,
  • Nanna
  • Sif
• Wanowie – ród bogów usunięty przez Azów, głównie bóstwa wegetacji i płodności:
  • Njörðr – bóstwo pokoju, urodzaju i płodności, opiekun myśliwych i żeglarzy, ojciec Frejra i Frei
  • Skadi - bogini łowów i gór, żona Njorda
  • Frejr (Freyr, Fro Ing) – bóg płodności, urodzaju i bogactwa, bóstwo pokoju i radości, syn Njörda, brat Frei
  • Freja (Freyja, Frowa) – bogini piękna i miłości, bóstwo wegetacji roślin, córka Njörda, siostra Frejra jej poświęcony był piątek np. niem. Freitag
• inni:
  • Loki – pół-olbrzym, ojciec rodu potworów (między innymi bogini Hel)
  • Hel (Hellia)- bogini śmierci, władczyni Niflheim
  • Mimir (Mime) – bóg mądrości
  • Urdur (Wurt, Wyrd) – bogini przeznaczenia
  • Norny – boginie przeznaczenia i losu ludzkiego.

Centrum nordyckiego kultu była świątynia w Uppsali. Co dziewięć lat w świątyni tej odbywały się pogańskie obrzędy tak zwanego blodfest, czyli "święta krwi", w czasie którego składano między innymi ofiary z ludzi^{[potrzebne źródło]} dla przebłagania bóstw. Po schrystianizowaniu Szwecji w XI wieku świątynia w Uppsali upadła, a posągi bogów wyrzucono i zniszczono.

Zobacz też

• Mitologia nordycka
• Wikingowie