Bogucice Pierwsze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bogucice Pierwsze
Kościół Nawiedzenia NMP w Bogucicach
Kościół Nawiedzenia NMP w Bogucicach
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat pińczowski
Gmina Pińczów
Liczba ludności (2006) ok. 1500
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TPI
SIMC 0262668
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Bogucice Pierwsze
Bogucice Pierwsze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bogucice Pierwsze
Bogucice Pierwsze
Ziemia 50°29′08″N 20°35′35″E/50,485556 20,593056Na mapach: 50°29′08″N 20°35′35″E/50,485556 20,593056
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa miejscowości

Bogucice Pierwszewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Historia Bogucic[edytuj | edytuj kod]

W 1783 r. Bogucice położone wówczas w powiecie wiślickim w województwie sandomierskim, były własnością starosty zagojskiego Feliksa Łubieńskiego.

W czasie II wojny światowej 5 września 1939 r. w lesie obok Bogucic zakwaterował jeden z oddziałów wycofującej się armii „ Kraków „. Była nim Krakowska Brygada Kawalerii[1]. Pod koniec 1942 r. mieszkaniec Bogucic Bronisław Chojnowski zorganizował Oddział Specjalny Batalionów Chłopskich liczący około 35 ludzi.

W Bogucicach urodził się Mieczysław Orzeł – żołnierz Batalionów Chłopskich.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół pw. Nawiedzenia NMP z 1630 ufundowany przez kanonika wiślickiego Tomasza Szawockiego. W prezbiterium zachowały się pozostałości gotyckiego kościoła z XIV w. Świątynia składa się z dwuprzęsłowej nawy o zbliżonym do kwadratu rzucie oraz węższego i niższego od niej, zamkniętego półkoliście prezbiterium. W barokowym ołtarzu głównym umieszczony jest obraz MB z Dzieciątkiem z pierwszej połowy XVIII w. Ołtarze boczne pochodzą z końca XVIII w.

Przypisy

  1. Władysław Steblik, Armia „Kraków” 1939., Warszawa 1989, s. 221.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego czyli właściciele ziemscy w Koronie 1783-1784. Warszawa 2006.
  2. P.Z.- Kalendarium działalności bojowej Batalionów Chłopskich 1940-1945,LSW Warszawa 1983.
  3. Władysław Steblik – Armia „Kraków” 1939.Warszawa 1989, s. 221.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]