Bogucin (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w województwie lubelskim. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Bogucin
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat lubelski
Gmina Garbów
Wysokość >200 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 983
Strefa numeracyjna (+48) 81
Kod pocztowy 21-080 Garbów
Tablice rejestracyjne LUB
SIMC 0380801
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Bogucin
Bogucin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bogucin
Bogucin
Ziemia 51°20′16″N 22°21′45″E/51,337778 22,362500Na mapach: 51°20′16″N 22°21′45″E/51,337778 22,362500
Strona internetowa miejscowości

Bogucinwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Garbów.

Miejscowość jest położona w województwie lubelskim w gminie Garbów powiat Lublin, przy trasie DK17 z Lublina do Warszawy, w odległości 17 km od stolicy województwa. Sąsiaduje z Garbowem, Karolinem, Leścami, Piotrowicami Wielkimi, Józefowem, Sługocinem, Wysokiem i Ługowem. Według danych z 2012 r. na obszarze 995 ha zamieszkuje 1061 osób. W Bogucinie znajduję się ważny węzeł, będący przecięciem drogi krajowej DK12/17 i drogi ekspresowej S17.

Zabytki i miejsca pamięci[edytuj | edytuj kod]

Dwór Lwowski. Na lewo zabytkowy dworek z pocz. XX w.
  • Głaz upamiętniający pacyfikację wsi Bogucin w czasie II wojny światowej
  • pomnik żołnierzy Armii Krajowej
  • Dworek, będący przykładem jednego z nurtów okresu międzywojennego

Historia Bogucina[1][edytuj | edytuj kod]

Bogucin do końca XVIII wieku

Pierwsza wzmianka o wsi Bogucin, w brzmieniu Boguczym pojawia się w 1398 r., miejscowość należała wtedy do Szczekockich, możnowładczego rodu Odrowąż, którego najwybitniejszym przedstawicielem był św. Jacek. Pierwszym właścicielem wsi był Jan ze Szczekocin, uczestnik i dowódca walk z zakonem krzyżackim i jego sprzymierzeńcem Zygmuntem Luksemburskim - ówczesnym królem Czech i Węgier. Za zasługi dla ojczyzny otrzymał on z rąk króla Władysława Jagiełły akt nadania ziem w Bogucinie, Garbowie i kilku miejscowościach wokół Wojciechowa. W r. 1443, w wyniku działu rodzinnego, dobra zostały podzielone wśród jego spadkobierców. Majątek w Garbowie otrzymał Stanisław, a w Bogucinie jego brat Dobiesław, podstoli lubelski i sandomierski, który pozostał dziedzicem Bogucina do roku 1463. W 1440 r. Jan Długosz wymienia właściciela dóbr w Bogucinie wśród osób towarzyszących królowi Władysławowi Warneńczykowi w podróży do Budy. Według tego samego kronikarza, pod koniec XV w. funkcjonował w Bogucinie folwark, dysponujący 30 łanami kmiecymi. Już w poł. XV w. Bogucin był wyróżniającą się wsią, o czym świadczy istnienie tu dworu szlacheckiego. W 1453 r. dokonano delimitacji, czyli regulacji granic pomiędzy Bogucinem, Garbowem, Ługowem i Księżycami, by następnie po 14 latach podzielić tę ostatnią z miejscowości pomiędzy władców Bogucina i Garbowa. W owym czasie jeden z Bogucińskich szlachciców – Stanisław Frostek – pełnił zaszczytne obowiązki zastępcy burgrabiego lubelskiego, a funkcję sołtysa wsi sprawował wtedy Grzegorz Skowronek (1472 r.). Panowanie Szczekockich trwało aż do pocz. XVIIw., kiedy dobra przeszły na inne rody. Początkowo byli to Tęczyńscy, Pileccy, Orzechowscy, by potem na długie lata trafić w ręce rodu Iżyckich. To oni zapewne byli budowniczymi kolejnego dworu, który mimo stosunkowo niewielkiej skali nie należał do najskromniejszych. W okresie rządów Iżyckich, bogucińskie dobra wypuszczano okresowo różnym dzierżawcom, nie tylko okolicznym – jednym z nich był, bowiem wojewoda wołyński Seweryn Rzewuski.

Bogucin w XIX wieku

W 1875 r. Bogucin i Garbów, wsie rozwijające się dotąd równolegle zostały sprzedane staroście tarnogórskiemu, Michałowi Granowskiemu, postaci bardzo popularnej wśród miejscowej szlachty. Wraz z początkiem XIX w. nastąpiła utrata dotychczasowego statutu Bogucina, wówczas miejscowość przestała być siedzibą właścicieli dóbr ziemskich. Od tej pory pozostał tu tylko folwark, należący do dworu Garbowskiego. W roku 1819 Bogucin przejęli we władanie Jezierscy, właściciele Garbowa. To za ich panowania i przy ich udziale władze carskie wybudowały trakt bity z Lublina do Warszawy. Według słownika geograficznego w r. 1827 w 29 domostwach mieszkało tu 240 mieszkańców. W marcu 1863 r. rząd carski, dążąc do odciągnięcia ludności wiejskiej od powstania styczniowego, przeprowadził uwłaszczenie w Królestwie Polskim. Skorzystało z niego 37 bogucińskich włościan, którzy otrzymali na własność ponad 737 mórg ziem użytkowych na własność, a ich wartość wyceniono na kwotę 5323 rubli. Lasy w Bogucinie stanowiły wówczas prawie 7,5% ogólnej powierzchni wsi. Zaraz potem (1867 r.) wieś zmieniła swoją przynależność terytorialną i została przeniesiona z powiatu lubartowskiego do powiatu nowoaleksandryjskiego (puławskiego).

Bogucin w XX wieku

Zadłużony przez ostatniego z rodu Jezierskich majątek garbowski i boguciński folwark, w roku 1902 (lub 1903), w drodze licytacji trafił do Bohdana Broniewskiego, późniejszego ministra przemysłu i handlu. Broniewscy sprawowali rządy do wybuchu II Wojny Światowej, a kolejny sukcesor rodu, Zygmunt, od listopada 1944r. pełnił funkcję komendanta głównego Narodowych Sił Zbrojnych. W międzyczasie, w wyniku masowej wycinki lasu i przepisania tytułu własności części gruntów dworskich (244 mórg) na miejscowych włościan powstały kolonie: Lasek Bogucki i Leśna Kolonia. Pod koniec lat dwudziestych XX w. rozpoczęła się komasacja (scalenie) gruntów, czyniąc największe w historii zmiany w układzie przestrzennym miejscowości. II Wojna Światowa zapisała się w dziejach Bogucina czarnymi kartami. Zimą 1944 r. niemiecki okupant pochował we wspólnej, leśnej mogile, 25 bojowników o wolność ojczyzny, zastrzelonych na Lubelskim Zamku. Kilka miesięcy później, 9 lipca 1944 r., cofające się wojska okupanta dokonały pacyfikacji Leśnej Kolonii. Spalono wtedy 13 gospodarstw i bestialsko wymordowano 18 osób ( w tym kilkoro dzieci).

Edukacja,sport i kultura[edytuj | edytuj kod]

Baza hotelowo-restauracyjna[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jadwiga i Krzysztof Flisiak - Bogucin na przestrzeni wieków - 1398-2008; Lublin 2008;

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Rodak Maszerują Chłopskie Bataliony Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza Warszawa 1960 r.
  • Jadwiga i Krzysztof Flisiak Bogucin na przestrzeni wieków - 1398-2008; Lublin 2008;ISBN 978-83-7270-601-8

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]