Boguczańska Elektrownia Wodna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boguczańska Elektrownia Wodna
Boguczańska Elektrownia Wodna
Boguczańska Elektrownia Wodna
Państwo  Rosja
Rzeka Angara
Rozpoczęcie budowy 1974
Uruchomiono 2013
Typ zapory łączona (grawitacyjna, betonowa, ziemna)
Wysokość zapory 79[1] m
Funkcja energetyczna, retencyjna
Położenie na mapie Kraju Krasnojarskiego
Mapa lokalizacyjna Kraju Krasnojarskiego
Boguczańska Elektrownia Wodna
Boguczańska Elektrownia Wodna
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Boguczańska Elektrownia Wodna
Boguczańska Elektrownia Wodna
Ziemia 58°41′41″N 99°08′56″E/58,694722 99,148889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Boguczańska Elektrownia Wodna, także BEW (ros. Богуча́нская гидроэлектроста́нция) – zapora wodna budowana na rzece Angara, w bliskim sąsiedztwie z miastem Kodyńsk w azjatyckiej części Rosji.

Pierwsze prace przygotowawcze do budowy rozpoczęto już w 1974 roku. Projekt zapory wodnej został wykonany przez rosyjską firmę Hydroproject w 1976 roku. Budowa elektrowni rozpoczęła się w 1980 roku, ale została oficjalnie zawieszona w 1994 roku z powodu braku państwowego finansowania. Prace nad projektem wznowiono w 2005 roku, gdy RAO JES (były właściciel RusHydro) wspólnie z największym producentem aluminium na świecie[2], rosyjską firmą Rusal zgodziła się na wspólne finansowanie projektu[2]. Budowa ponownie rozpoczęła się w 2007 roku. Pierwsza turbina została wysłana w 2008 roku[3]. Zakłada się, że pierwsze sześć generatorów ma rozpocząć produkcję w roku 2012, natomiast pełną zdolność produkcji energii elektrownia osiągnie w 2013 roku.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Zapora mierzy 79 metrów wysokości[1], natomiast długość całkowita zapory wynosi 2587 metrów, w swojej konstrukcji łączy cechy wielu rozwiązań współczesnych zapór wodnych. W skład ciągu zapory wchodzi m.in.: 774 metrowej długości odcinek zapory grawitacyjnej wykonany z żelbetu[1] pod budowę budynku elektrowni, oraz czasowej śluzy wodnej, 1813 metrowej długości nasypu ziemnego, tzw. "grzbietu" wykonanego z ubitych odłamków skalnych, oraz z asfaltobetonowej[2] membrany[4] wewnątrz nasypu na całej jego długości, który jest materiałem stosowanym na obszarach o zwiększonej aktywności sejsmicznej.

Elektrownia będzie się składać z dziewięciu turbin o mocy około 333 MW każda[3][4], o mocy docelowej około 3000 MW[1][4]), które będą zdolne wygenerować około 17,6 TWh energii elektrycznej rocznie[4]. Turbiny zostały dostarczone przez firmę "Power Machines", rosyjskiego producenta maszyn[3]. Po zakończeniu budowy hydroelektrowni stanie się ona własnością i będzie zarządzana jako spółka pod kierownictwem RusHydro i Rusal. Zakłada się, że energia, która będzie produkowana w elektrowni zostanie wykorzystana, między innymi, przez ogromną hutę aluminium w Boguczanach[2], która ma zostać uruchomiona w 2013 roku. Natomiast pozostałe nadwyżki energii, mają być eksportowane zagranicę, głównie do Chin.

Wał ziemny wchodzący w skład zapory Boguczańskiej w 2011 roku

Zbiornik Wodny[edytuj | edytuj kod]

Podsumowując w chwili ukończenia zapory wodnej na Angarze, utworzony sztuczny zbiornik wodny będzie mierzył 375 km długości sięgając aż do Zbiornika Ust-Ilimskiego. Spowoduje to zalanie ostatniego odcinku kanału na Angarze, który dotychczas był niedostępny dla bezpiecznej żeglugi z powodu płytkiej kaskady rzecznej. Według różnych źródeł związanych z tym tematem, nie ma planów budowy dodatkowych zapór w dolnym biegu rzeki Angara, które pozwalały by na ułatwienie transportu morskiego po przez możliwość "przejścia" statków o dużym tonażu.

Według szacunków niezależnych obserwatorów inwestycji, podczas napełniania zbiornika wodą zalano obszar o powierzchni około 2326 km², w tym około 124 tys. ha lasów (około 1240 km²)[1], których znaczna cześć nie została wycięta, gdyż nie było w tym rejonie technicznych możliwości na przeprowadzenia takiego przedwsięzięcia[1]. Dodatkowo zalano wybitnie cenne obszary torfowisk o powierzchni około 760 kilometrów kwadratowych, a także wysiedlono ludność zamieszkującą tereny zalewowe jednocześnie wypłacając im rekompensatę[1]. Całkowitą pojemność Boguczańskiego Zbiornika Wodnego ocenia się na 58,2 mld metrów sześciennych[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Rzeczpospolita: Gigant - Eletrownia wodna ma pod prąd (pol.). hydropower.com.pl, 2009-05-09. [dostęp 2012-03-20].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 UC RUSAL and HYDROOGK Commence Work on New Aluminium Smelter (ang.). azom.com, 2007-05-16. [dostęp 2012-03-20].
  3. 3,0 3,1 3,2 Power Machines Ships First Hydro Turbine for Installation at Boguchansk HPP (ang.). redOrbit.com, 2008-08-19. [dostęp 2012-03-20].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 СТРОИТЕЛЬСТВО (ros.). ОАО «Богучанская ГЭС», 2012. [dostęp 2012-03-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]