Boguczańska Elektrownia Wodna
| Boguczańska Elektrownia Wodna | |
 Boguczańska Elektrownia Wodna |
|
| Państwo |  Rosja |
| Rzeka | Angara |
| Rozpoczęcie budowy | 1974 |
| Uruchomiono | 2013 |
| Typ zapory | łączona (grawitacyjna, betonowa, ziemna) |
| Wysokość zapory | 79[1] m |
| Funkcja | energetyczna, retencyjna |
|
Położenie na mapie Kraju Krasnojarskiego
  Boguczańska Elektrownia Wodna
|
|
|
Położenie na mapie Rosji
 Boguczańska Elektrownia Wodna
|
|
 58°41′41″N 99°08′56″E / 58.694722222222, 99.148888888889Na mapach: 58°41′41″N 99°08′56″E / 58.694722222222, 99.148888888889 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Boguczańska Elektrownia Wodna, także BEW (ros. Богуча́нская гидроэлектроста́нция) – zapora wodna budowana na rzece Angara, w bliskim sąsiedztwie z miastem Kodyńsk w azjatyckiej cześci Rosji.
Pierwsze prace przygotowawcze do budowy rozpoczęto już w 1974 roku. Projekt zapory wodnej został wykonany przez rosyjską firmę Hydroproject w 1976 roku. Budowa elektrowni rozpoczęła się w 1980 roku, ale została oficjalnie zawieszona w 1994 roku z powodu braku państwowego finansowania. Prace nad projektem wznowiono w 2005 roku, gdy RAO JES (były właściciel RusHydro) wspólnie z największym producentem aluminium na świecie[2], rosyjską firmą Rusal zgodziła się na wspólne finansowanie projektu[2]. Budowa ponownie rozpoczęła się w 2007 roku. Pierwsza turbina została wysłana w 2008 roku[3]. Zakłada się, że pierwsze sześć generatorów ma rozpocząć produkcję w roku 2012, natomiast pełną zdolność produkcji energii elektrownia osiągnie w 2013 roku.
Dane techniczne [edytuj]
Zapora mierzy 79 metrów wysokości[1], natomiast długość całkowita zapory wynosi 2587 metrów, w swojej konstrukcji łączy cechy wielu rozwiązań współczesnych zapór wodnych. W skład ciągu zapory wchodzi m.in.: 774 metrowej długości odcinek zapory grawitacyjnej wykonany z żelbetu[1] pod budowę budynku elektrowni, oraz czasowej śluzy wodnej, 1813 metrowej długości nasypu ziemnego, tzw. "grzbietu" wykonanego z ubitych odłamków skalnych, oraz z asfaltobetonowej[2] membrany[4] wewnątrz nasypu na całej jego długości, który jest materiałem stosowanym na obszarach o zwiększonej aktywności sejsmicznej.
Elektrownia będzie się składać z dziewięciu turbin o mocy około 333 MW każda[3][4], o mocy docelowej około 3000 MW[1][4]), które będą zdolne wygenerować około 17,6 TWh energii elektrycznej rocznie[4]. Turbiny zostały dostarczone przez firmę "Power Machines", rosyjskiego producenta maszyn[3]. Po zakończeniu budowy hydroelektrowni stanie się ona własnością i będzie zarządzana jako spółka pod kierownictwem RusHydro i Rusal. Zakłada się, że energia, która będzie produkowana w elektrowni zostanie wykorzystana, między innymi, przez ogromną hutę aluminium w Boguczanach[2], która ma zostać uruchomiona w 2013 roku. Natomiast pozostałe nadwyżki energii, mają być eksportowane zagranicę, głównie do Chin.
Zbiornik Wodny [edytuj]
Podsumowując w chwili ukończenia zapory wodnej na Angarze, utworzony sztuczny zbiornik wodny będzie mierzył 375 km długości sięgając aż do Zbiornika Ust-Ilimskiego. Spowoduje to zalanie ostatniego odcinku kanału na Angarze, który dotychczas był niedostępny dla bezpiecznej żeglugi z powodu płytkiej kaskady rzecznej. Według różnych źródeł związanych z tym tematem, nie ma planów budowy dodatkowych zapór w dolnym biegu rzeki Angara, które pozwalały by na ułatwienie transportu morskiego po przez możliwość "przejścia" statków o dużym tonażu.
Według szacunków niezaleznych obserwatorów inwestycji, podczas napełniania zbiornika wodą zalano obszar o powierzchni około 2326 km², w tym około 124 tys. ha lasów (około 1240 km²)[1], których znaczna cześć nie została wycięta, gdyż niebyło w tym rejonie technicznych możliwości na przeprowadzenia takiego przedwsięzięcia[1]. Dodatkowo zalano wibitnie cenne obszary torfowisk o powierzchni około 760 kilometrów kwadratowych, a także wysiedlono ludność zamieszkującą tereny zalewowe jednocześnie wypłacając im rekompensatę[1]. Całkowitą pojemność Boguczańskiego Zbiornika Wodnego ocenia się na 58,2 mld metrów sześciennych[4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Rzeczpospolita: Gigant - Eletrownia wodna ma pod prąd (pol.). hydropower.com.pl, 2009-05-09. [dostęp 2012-03-20].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 UC RUSAL and HYDROOGK Commence Work on New Aluminium Smelter (ang.). azom.com, 2007-05-16. [dostęp 2012-03-20].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Power Machines Ships First Hydro Turbine for Installation at Boguchansk HPP (ang.). redOrbit.com, 2008-08-19. [dostęp 2012-03-20].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 СТРОИТЕЛЬСТВО (ros.). ОАО «Богучанская ГЭС», 2012. [dostęp 2012-03-20].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona spółki zarządzającej Boguczańską Elektrownią Wodną
- Zdjęcia z budowy zapory na portalu Live Journal
