Bogusław Kaczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy dziennikarza. Zobacz też: Bogusław Kaczyński – polski dyplomata.
Bogusław Kaczyński
Bogusław Kaczyński
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1942
Polska Biała Podlaska
Zawód dziennikarz muzyczny, konferansjer
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" Order Uśmiechu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Bogusław Kaczyński w Wikicytatach
Strona internetowa

Bogusław Kaczyński (ur. 2 maja 1942 w Białej Podlaskiej) – dziennikarz, publicysta i krytyk muzyczny, popularyzator opery, operetki i muzyki poważnej, teoretyk muzyki, twórca telewizyjny, animator kultury, prezenter i autor wielu programów w TVP.

Jest autorem serii płytowej "Bogusław Kaczyński – Złota Kolekcja". Prowadził transmisje telewizyjne najważniejszych wydarzeń muzycznych w kraju i za granicą, m.in.: Konkurs Chopinowski, Konkurs im. Henryka Wieniawskiego, koncerty Pavarottiego, Placido Domingo, jubileusz Filharmonii Narodowej, Koncerty Noworoczne z Wiednia, konkursy Eurowizji.

Osiągnięcia i przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem licznych felietonów i recenzji w czasopismach takich jak Teatr, Ruch Muzyczny, Kultura, jest również autorem audycji radiowych i telewizyjnych, m.in. Operowe qui pro quo (1974-1978), Zaczarowany świat operetki (1979-1981), Rewelacja miesiąca (od 1979), obecnie co jakiś czas można go zobaczyć w TVP 2 oraz w innych stacjach telewizyjnych w kraju i za granicą (m.in. w Nowym Jorku, Berlinie, Rzymie, Hawanie, Paryżu, Moskwie). Był twórcą Festiwalu Muzyki w Łańcucie, którym kierował w latach 1980-1990, przez 29 lat - od 1982 dyrektor Festiwalu im. J. Kiepury w Krynicy. W latach 1993-1996 był prorektorem Akademii Muzycznej w Warszawie. W latach 1994-1998 dyrektorem Teatru Muzycznego Roma.

Udzielał również wielu konsultacji muzycznych do filmów i spektakli. Od października 2006 roku zasiadał w jury programu Supertalent emitowanego w TVP 2 wraz z Moniką Richardson, Katarzyną Figurą i Wojciechem Cejrowskim.

14 marca 2007 doznał udaru mózgu, czego skutkiem była częściowa utrata zdolności mówienia oraz paraliż prawej strony ciała. Wyszedł ze szpitala 30 maja 2007 roku. Po intensywnej rehabilitacji większość dolegliwości ustąpiła. W sierpniu 2007 ponownie kierował festiwalem w Krynicy.

W wyniku plebiscytu Polityki Koniec wieku zaliczony został do grona dziesięciu największych osobowości telewizyjnych XX stulecia[1]. Jesienią 2002 roku podczas gali z okazji 50-lecia TVP otrzymał statuetkę i tytuł „Gwiazda Telewizji Polskiej”. Został również uhonorowany nagrodą „Piękniejsza Polska”.

Bogusław Kaczyński jest założycielem Fundacji ORFEO, która wspiera kulturę narodową, propaguje sztukę wśród dzieci i młodzieży oraz promuje ambitne inicjatywy artystyczne.

Książki[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1983 – "Złoty Ekran 1982" za cykl "Zaczarowany świat operetki"
  • 1985 – „Nagroda Neapolitańska” za propagowanie wysokiej kultury na świecie
  • 1995 – Kawaler Orderu Uśmiechu
  • 1996 – „Lider Promocji Kultury Polskiej” (nagroda międzynarodowa)
  • 1997 – tytuł "Honorowy Białostocczanin Roku"
  • 1999 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[2]
  • trzykrotnie otrzymał "Złoty Ekran"
  • jako pierwszy zdobył "Wiktora" (potem jeszcze 3 statuetki) oraz "Super-Wiktor".
  • 2002 – Honorowy Obywatel Krynicy
  • 2003 – Honorowy Obywatel Łańcuta
  • 2003 – laureat nagrody Ministra Kultury i Sztuki
  • 2005 – tytuł „Zasłużony dla Ziemi Sądeckiej”
  • 2006 – tytuł "Mistrz Mowy Polskiej"
  • Czterokrotny laureat nagród indywidualnych za działalność radiową i telewizyjną prezesa Radia i Telewizji
  • 2007 – Honorowy Obywatel Lipna
  • 2008 – Honorowy Obywatel Białej Podlaskiej
  • 2009 – otrzymał godność "Wybitnej Osobistości Pracy Organicznej" oraz statuetkę "ZŁOTEGO HIPOLITA" nadaną przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego[3]
  • 2011 – Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis[4]
  • 2014 – Honorowy Obywatel Buska-Zdroju

Filmy i spektakle[edytuj | edytuj kod]

  • 1979 – Aria dla atletykonsultant muzyczny i specjalista operowy
  • 1984 – Barytonkonsultant muzyczny
  • 1984 – Trzy młynykonsultant muzyczny
  • 1995 – Słowik Warszawy – obsada aktorska – redaktor

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]