Bogusław Kaczyński
| Bogusław Kaczyński | |
| Data i miejsce urodzenia | 2 maja 1942 |
| Zawód | dziennikarz muzyczny, konferansjer |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Bogusław Kaczyński (ur. 2 maja 1942 w Białej Podlaskiej) – dziennikarz, publicysta i krytyk muzyczny, popularyzator opery, operetki i muzyki poważnej, teoretyk muzyki, twórca telewizyjny, animator kultury, prezenter i autor wielu programów w TVP.
Jest autorem serii płytowej "Bogusław Kaczyński – Złota Kolekcja". Prowadził transmisje telewizyjne najważniejszych wydarzeń muzycznych w kraju i za granicą, m.in.: Konkurs Chopinowski, Konkurs im. Henryka Wieniawskiego, koncerty Pavarottiego, Placido Domingo, jubileusz Filharmonii Narodowej, festiwal w Opolu, Koncerty Noworoczne z Wiednia, konkursy Eurowizji.
Spis treści |
[edytuj] Osiągnięcia i przebieg kariery
Jest autorem licznych felietonów i recenzji w czasopismach takich jak Teatr, Ruch Muzyczny, Kultura, jest również autorem audycji radiowych i telewizyjnych, m.in. Operowe qui pro quo (1974-1978), Zaczarowany świat operetki (1979-1981), Rewelacja miesiąca (od 1979), obecnie co jakiś czas można go zobaczyć w TVP 2 oraz w innych stacjach telewizyjnych w kraju i za granicą (m.in. w Nowym Jorku, Berlinie, Rzymie, Hawanie, Paryżu, Moskwie). Był twórcą Festiwalu Muzyki w Łańcucie, którym kierował w latach 1980-1990, od 1982 dyrektor Festiwalu im. J. Kiepury w Krynicy. W latach 1993-1996 był prorektorem Akademii Muzycznej w Warszawie. W latach 1994-1998 dyrektorem Teatru Muzycznego Roma.
Udzielał również wielu konsultacji muzycznych do filmów i spektakli. Od października 2006 roku zasiadał w jury programu Supertalent emitowanego w TVP 2 wraz z Moniką Richardson, Katarzyną Figurą i Wojciechem Cejrowskim.
14 marca 2007 doznał udaru mózgu, czego skutkiem była częściowa utrata zdolności mówienia oraz paraliż prawej strony ciała. Wyszedł ze szpitala 30 maja 2007 roku. Po intensywnej rehabilitacji większość dolegliwości ustąpiła. W sierpniu 2007 ponownie kierował festiwalem w Krynicy.
W wyniku plebiscytu Polityki Koniec wieku zaliczony został do grona dziesięciu największych osobowości telewizyjnych XX stulecia[1]. Jesienią 2002 roku podczas gali z okazji 50-lecia TVP otrzymał statuetkę i tytuł „Gwiazda Telewizji Polskiej”. Został również uhonorowany nagrodą „Piękniejsza Polska”.
Bogusław Kaczyński jest założycielem Fundacji ORFEO, która wspiera kulturę narodową, propaguje sztukę wśród dzieci i młodzieży oraz promuje ambitne inicjatywy artystyczne.
[edytuj] Książki
- Dzikie orchidee, Wydawnictwo Casa Grande, Warszawa, 1985, ISBN 83-86041-15-3
- Ucieczki do Karyntii. Rzecz o A. Bergu i jego operach, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa, 1987, ISBN 83-212-0483-X
- Wielka sława to żart, Wydawnictwo BGW, Warszawa, 1992, ISBN 83-7066-452-0
- Kretowisko, Art B Press, Poznań, 1991, ISBN 83-900107-7-1
- Xenia Grey : księżna Chicago, Fundacja Orfeo, Warszawa, 1993, ISBN 83-86041-00-5
- Krynicki Benefis, Fundacja ORFEO, Warszawa, 2000, ISBN 82-86041-10-2
- Symfonia w dolinie słońca (album wydany w Niemczech)
- Teatr Kaczyńskiego – Roma
- Jak samotny szeryf, Wydawnictwo Casa Grande, Warszawa 2009
- Fryderyk Chopin. Geniusz muzyczny., (Wydawnictwo Debit, album prestiżowy), Bielsko-Biała 2010, ISBN 978-83-7167-734-2
- Koń na biegunach, Wydawnictwo Casa Grande, Warszawa 2010 ISBN 978-83-927451-2-9
- Smak sławy, Wydawnictwo Casa Grande, Warszawa 2011 ISBN 978-83-927451-3-6
- Kiepura, Wydawnictwo Casa Grande, Warszawa 2011 ISBN 978-83-927451-4-3
[edytuj] Nagrody i odznaczenia
- 1983 – "Złoty Ekran 1982" za cykl "Zaczarowany świat operetki"
- 1985 – „Nagroda Neapolitańska” za propagowanie wysokiej kultury na świecie
- 1995 – Kawaler Orderu Uśmiechu
- 1996 – „Lider Promocji Kultury Polskiej” (nagroda międzynarodowa)
- 1997 – tytuł "Honorowy Białostocczanin Roku"
- 1999 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[2]
- trzykrotnie otrzymał "Złoty Ekran"
- jako pierwszy zdobył "Wiktora" (potem jeszcze 3 statuetki) oraz "Super-Wiktor".
- 2002 – Honorowy Obywatel Krynicy
- 2003 – Honorowy Obywatel Łańcuta
- 2003 – laureat nagrody Ministra Kultury i Sztuki
- 2005 – tytuł „Zasłużony dla Ziemi Sądeckiej”
- 2006 – tytuł "Mistrz Mowy Polskiej"
- Czterokrotny laureat nagród indywidualnych za działalność radiową i telewizyjną prezesa Radia i Telewizji
- 2007 – Honorowy Obywatel Lipna
- 2008 – Honorowy Obywatel Białej Podlaskiej
- 2009 – otrzymał godność "Wybitnej Osobistości Pracy Organicznej" oraz statuetkę "ZŁOTEGO HIPOLITA" nadaną przez Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego[3]
- 2011 – Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis[4]
[edytuj] Filmy i spektakle
- 1979 – Aria dla atlety – konsultant muzyczny i specjalista operowy
- 1984 – Baryton – konsultant muzyczny
- 1984 – Trzy młyny – konsultant muzyczny
- 1995 – Słowik Warszawy – obsada aktorska – redaktor
Przypisy
- ↑ Warszawa. Bogusław Kaczyński kończy 65 lat – e-teatr.pl
- ↑ M.P. z 2000 r. Nr 13, poz. 258
- ↑ PAP: Prof. Leszek Balcerowicz otrzymał "Złotego Hipolita". pap.pl. [dostęp 2010-11-29].
- ↑ Bogusław Kaczyński nagrodzony Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. polskatimes.pl, 2011-08-20. [dostęp 2011-08-21].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Biogram w bazie filmpolski.pl
- Kaczyńscy
- Ludzie związani z Białą Podlaską
- Wykładowcy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie
- Ludzie związani z Łańcutem
- Mistrzowie Mowy Polskiej
- Muzycy lat 70. XX wieku
- Muzycy lat 80. XX wieku
- Muzycy lat 90. XX wieku
- Muzycy lat 2000-2009
- Muzycy lat 2010-2019
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Orderem Uśmiechu
- Odznaczeni Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis
- Osobowości telewizyjne związane z TVP
- Polscy działacze kulturalni
- Polscy dziennikarze kulturalni
- Polscy krytycy muzyczni
- Polscy teoretycy muzyki
- Urodzeni w 1942