Bogusław Liberadzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bogusław Liberadzki
Data i miejsce urodzenia 12 września 1948
Sochaczew
Minister transportu i gospodarki morskiej
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 26 października 1993
do 31 października 1997
Poprzednik Zbigniew Jaworski
Następca Eugeniusz Morawski
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Bogusław Marian Liberadzki (ur. 12 września 1948 w Sochaczewie) – polski polityk, ekonomista, były minister transportu, poseł na Sejm III i IV kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego V (w 2004), VI, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, na której uzyskał stopnie doktora i doktora habilitowanego, następnie otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. Pełni funkcję kierownika katedry transportu Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie oraz profesora Wydziału Inżynieryjno-Ekonomicznego Transportu Akademii Morskiej w Szczecinie. Był stypendystą Fundacji Fulbrighta w latach 1986–1987 w USA na Uniwersytecie Illinois.

Od 1975 do 1981 należał do Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. Był także członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1989–1993 był podsekretarzem stanu, następnie do 1997 ministrem transportu i gospodarki morskiej. Od 1997 do 2004 zasiadał w Sejmie III i IV kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej (w 2001 został wybrany z okręgu szczecińskiego).

Od 2003 był stałym obserwatorem Polski w Parlamencie Europejskim, a od 1 maja 2004 posłem w PE. W wyborach europejskich w 2004 startował z listy SLD-UP w okręgu nr 13 obejmującym województwa województwo zachodniopomorskie i lubuskie. Uzyskał mandat poselski, otrzymując 25 335 głosów. Przystąpił do Komisji Transportu i Turystyki oraz Komisji Budżetu. W 2008 uznany został za najbardziej pracowitego europosła (MEP Awards) w kategorii Transport[1]. W 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję z ramienia tego samego komitetu[2]. W 2014 ponownie zdobył mandat posła do Parlamentu Europejskiego[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz odznaczeniami branżowymi i transportowymi.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma dwóch synów.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]