Bohdan Cywiński

Bohdan Cywiński
Data i miejsce urodzenia	16 lipca 1939 Milanówek
Zawód	historyk, publicysta, filozof
Odznaczenia
Bohdan Cywiński w Wikicytatach

Kapituła Orderu Odrodzenia Polski. Na zdjęciu od lewej: Sławomir Radoń, Bohdan Cywiński, Marta Olszewska, Irena Zofia Romaszewska, Jerzy Kropiwnicki, Ryszard Bugaj i Krzysztof Kauba.

Bohdan Hieronim Cywiński (ur. 19 lipca 1939 w Milanówku) – polski publicysta, historyk idei, opozycjonista i działacz społeczny, profesor nauk humanistycznych.

Jest ojcem historyka Piotra Cywińskiego. Mieszka w Przerośli.

Życiorys

Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, studiując jednocześnie filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie poznał się bliżej z Karolem Wojtyłą. Doktorat obronił z filozofii, a w 1995 habilitował z historii. W 2011 otrzymał tytuł naukowy profesora z rąk prezydenta Bronisława Komorowskiego

Wcześnie związał się z warszawskim Klubem Inteligencji Katolickiej, publikował w miesięczniku "Więź". W 1966 został członkiem redakcji "Znaku", a w 1973 jego redaktorem naczelnym. Funkcję tę pełnił aż do 1977, gdy został uczestnikiem i nieformalnym szefem głodówki w kościele św. Marcina.

Jako działacz opozycji, był współtwórcą m.in. Uniwersytetu Latającego (1977) i Towarzystwa Kursów Naukowych (1978). W sierpniu 1980 udał się do strajkującego Gdańska wraz z Tadeuszem Mazowieckim i Andrzejem Wielowieyskim. Został ekspertem Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego i współredaktorem dokumentów porozumienia sierpniowego. Jeden z inicjatorów tworzenia "Solidarności", został zastępcą redaktora naczelnego "Tygodnika Solidarność".

W latach 1981–1990 przebywał we Włoszech, Szwajcarii i Francji, gdzie organizował pomoc dla opozycji w kraju i wydawał kwartalnik polonijny pt. Widnokrąg. Odbierał z ramienia podziemnej Solidarności pokojową nagrodę Nobla Lecha Wałęsy. Po powrocie pracował w dzienniku "Rzeczpospolita", wykładał na uniwersytetach w Warszawie, Wilnie, na Białorusi. Jest profesorem na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz na Uniwersytecie Wileńskim.

Był doradcą prezydenta RP Lecha Wałęsy oraz premiera Jana Olszewskiego. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 był liderem listy Narodowego Komitetu Wyborczego Wyborców w okręgu warszawskim.

Odznaczenia

19 czerwca 2006, za za wybitne zasługi dla rozwoju niezależnego dziennikarstwa i wolnych mediów w Polsce, za działalność na rzecz przemian demokratycznych, za osiągnięcia w pracy w „Tygodniku Solidarność”, został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

W latach 2007-2010 zasiadał w Kapitule tego orderu.

Publikacje

Autor ponad tysiąca artykułów oraz kilkunastu książek wśród których najważniejszą są Rodowody niepokornych (1971), która – ukazując postawy ideowe inteligencji wobec zaboru rosyjskiego na przełomie XIX i XX wieku – stała się ważną częścią formacji opozycji antykomunistycznej w Polsce.

• Rodowody niepokornych, Warszawa 1971.
• Zatruta humanistyka, Warszawa 1978. – poza cenzurą
• ...Potęgą jest i basta, Warszawa 1981.
• Ogniem próbowane,t. I: Warszawa 1982, t. II: Rzym-Lublin 1990.
• Doświadczenia polskie, Paris 1984. – ukazały się w kilku językach.
• Mój kawałek Europy, Warszawa 1994. ISBN 83-86038-15-2.
• Idzie o dobro wspólne... Opowieść o Franciszku Stefczyku, Warszawa 2005. ISBN 83-916589-5-3.
• Baśń niepodległa, czyli w stronę politologii kultury. Wykłady witebskie, Warszawa 2006. ISBN 83-7436-081-X.

Źródła

• Bohdan Cywiński w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)

Linki zewnętrzne

• Blog Bohdana Cywińskiego