Bolesław Balcerowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bolesław Balcerowicz
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1943
Marlewo
Przebieg służby
Lata służby 1962-2003
Stanowiska dowódca 2 i 12 Dywizji Zmechanizowanej, komendant Akademii Obrony Narodowej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju" Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi RFN

Bolesław Balcerowicz (ur. 17 lipca 1943 w Marlewie) – generał dywizji SZ RP, naukowiec.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Służbę w SZ PRL rozpoczął w 1962 roku, jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. W 1965 roku rozpoczął zawodową służbę wojskową w 40 Pułku Zmechanizowanym w Opolu, na stanowisku dowódcy plutonu, a potem kompanii piechoty zmotoryzowanej. W 1968 roku objął stanowisko dowódcy batalionu piechoty zmotoryzowanej w 12 Pułku Zmechanizowanym w Gorzowie Wielkopolskim.

W 1971 roku został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 2 Pułku Czołgów Średnich w Opolu. W 1973 roku został zastępcą dowódcy ds. liniowych 25 Pułku Zmechanizowanego tej dywizji. W latach 1975-1978 dowodził 6 Pułkiem Zmechanizowanym w Częstochowie.

Od 1980 roku był szefem sztabu 4 Dywizji Zmechanizowanej w Krośnie Odrzańskim. W latach 1985-1986 kierował Oddziałem Operacyjnym Sztabu Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu, skąd został skierowany na stanowisko dowódcy 2 Dywizji Zmechanizowanej w Nysie (1987–1989). W 1989 roku został awansowany na generała brygady. W latach 1989-1991 dowodził 12 Dywizją Zmechanizowaną w Szczecinie. W 1991 roku został komendantem Wydziału Strategiczno-Obronnego Akademii Obrony Narodowej w Warszawie. W 1998 roku został awansowany na stopień generała dywizji. W latach 2000-2003 był komendantem-rektorem Akademii Obrony Narodowej w Warszawie. W 2003 roku został przeniesiony w stan spoczynku.

Wykształcenie wojskowe[edytuj | edytuj kod]

Działalność naukowo-dydaktyczna[edytuj | edytuj kod]

Doktorat z dziedziny nauk wojskowych obronił w 1992, habilitował się w 1995, tytuł naukowy profesora otrzymał w 2000 r.

Od 2003 jest pracownikiem Zakładu Studiów Strategicznych Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie prowadzi m.in. przedmioty "międzynarodowe stosunki wojskowe" oraz "nauka o wojnie i pokoju".

Jest autorem wielu publikacji naukowych, w tym książek:

  • Siły zbrojne w państwie i stosunkach międzynarodowych, Warszawa 2006,
  • Pokój i nie-pokój, Warszawa 2001,
  • Sojusz a obrona narodowa, Warszawa 1999,
  • Obronność państwa średniego, Warszawa 1996,
  • Wystarczalność obronna (współautor), Warszawa 1996.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolesław Balcerowicz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I:A-H, Toruń 2010, s. 92-94.
  • Mariusz Jędrzejko, Mariusz Lesław Krogulski, Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002), Wydawnictwo "Von Borowiecky", Warszawa 2002, s. 45 (z fotografią)