Bolesław Bierwiaczonek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bolesław Bierwiaczonek
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia 1916
Woreńce k. Wilna  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 17 września 1939 roku
Budy  Polska
Przebieg służby
Lata służby 1937-1939
Jednostki 3 Pułk Strzelców Konnych im. Hetmana Stefana Czarnieckiego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (kampania wrześniowa: obrona Hajnówki)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Kopia grobu kaprala Bolesława Bierwiaczonka – Budy
Pomik bierwiaczonek 2.JPG
Kamień w Hajnówce upamiętniający obronę miasta we wrześniu 1939

Bolesław Bierwiaczonek (ur. 1916 w Woreńcach koło Wilna, zm. 17 września 1939) – polski wojskowy; kapral 3 Pułku Strzelców Konnych im. Hetmana Stefana Czarnieckiego w Wołkowysku. Służył w plutonie szwadronu ciężkich karabinów maszynowych.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Był synem Albina i Gertrudy z domu Bierzikowicz, miał dwóch braci, Nikodema i Stefana oraz siostrę Małgorzatę[1]. Uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Masarzach – ukończył sześć klas. Organizował z kolegami wieczory literackie, zespół teatralny i uczył się na kursie przysposobienia rolniczego[1].

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1937 został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej, a następnie skierowany do Szkoły Podoficerskiej CKM w Nowogródzkiej Brygadzie Kawalerii w Baranowiczach[1]. Po ukończeniu szkoły otrzymał stopień kaprala i służył w 3 Pułku Strzelców Konnych im. Hetmana Stefana Czarnieckiego w Wołkowysku[1].

Kampania wrześniowa[edytuj | edytuj kod]

1 września 1939 kpr Bolesław Bierwiaczonek brał udział w odpieraniu ataku niemieckiego samolotu na wieś Jatwieź[1]. 4 września jego pułk wyruszył pociągiem z garnizonu Wołkowysk i 5 września przybył do Czerwonego Boru. Pociąg w czasie rozładunku został zaatakowany przez dwa niemieckie samoloty. Ckm-y kierowane przez Bolesława Bierwiaczonka i innych zmusiły napastników do odwrotu[1]. 9 września brał udział, wraz ze swoim oddziałem, w walkach z niemieckimi czołgami, a 13 września – samochodami, niszcząc kilka pojazdów[1][2]. 16 września oddział, w którym służył Bierwiaczonek przybył do Hajnówki[1]. 17 września brał udział w Obronie Hajnówki, walcząc w samym mieście i następnie we wsi Lipiny. Raniony odłamkiem w głowę, zmarł podczas ewakuacji oddziału w kierunku Białowieży[1]. Został pochowany we wsi Budy[1]. Pomimo późniejszej pacyfikacji wsi, mogiła zachowała się. Opiekowali się nią mieszkańcy wsi oraz młodzież szkolna w Hajnówce. W 1964 roku Gminna Spółdzielnia w Białowieży ufundowała nagrobek oraz ogrodzenie. Uroczystość odsłonięcia odbyła się z ceremoniałem wojskowym[1].

Pośmiertnie został mianowany plutonowym oraz odznaczony dwukrotnie Krzyżem Virtuti Militari[3].

W związku z komplikacjami wynikającymi z faktu, że mogiła znajdowała się na prywatnym pastwisku[1], 20 listopada 1973 zwłoki kaprala ekshumowano i przeniesiono na Cmentarz Wojskowy w Białymstoku wraz z tablicą nagrobną, zainstalowaną w lipcu 1964. Po protestach mieszkańców, w miejscu pierwszego pochówku stanął pamiątkowy obelisk[1], który w 2008 przeniesiono na miejsce ogólnodostępne, przy drodze[4][1]. W 1985 w Hajnówce odsłonięto kamień pamiątkowy ku czci żołnierza[1]W lutym 2012 roku skwer na którym znajduje się obelisk otrzymał nazwę Plutonowego Bolesława Bierwiaczonka.

Płyta nagrobna z błędnie wpisanym nazwiskiem kaprala Bierwiaczonka
Grób Kaprala Bolesława Bierwiaczonka na cmentarzu wojskowym w Białymstoku

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 Kpr Bolesław Bierwiaczonek. Hajnowianie, 10 sierpnia 2008. [dostęp 14 listopada 2010].
  2. Kościewicz: Krystyna. Kurier Poranny, 27 października 2008. [dostęp 14 listopada 2010].
  3. Marta Chmielińska: Grób bohatera na prywatnej posesji. Kurier Poranny, 2 września 2008. [dostęp 14 listopada 2010].
  4. ŻOŁNIERZ WRZEŚNIA DOCZEKAŁ SIĘ POMNIKA. Urząd Gminy Białowieża, 25 listopada 2008. [dostęp 14 listopada 2010].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]