Bomba Millsa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bomba Millsa (granat Millsa; ang. Mills bomb) - Wspólna nazwa serii brytyjskich granatów obronnych.
Były to pierwsze granaty odłamkowe o konstrukcji "ananasa", tj. o odlewanej z żeliwa obudowie[1], szlifowanej w sposób zwiększający ilość odłamków. Kolejne wersje rozwijane od 1915 roku znane były jako No. 5, No. 23, No. 36, No. 36M, przy czym podczas II wojny światowej w użyciu była już tylko wersja No. 36M[1].
Granat posiadał zapalnik czasowy,działający ze zwłoką 4 sek[1]. Duże odłamki osiągają odległość 275 m[1]. Używany również jako granat nasadkowy[1].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.
|
|||||||||||||||||