Bonitazaura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bonitazaura
Bonitasaura
Okres istnienia: 85 mln lat temu
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury gadziomiedniczne
Podrząd zauropodomorfy
Infrarząd zauropody
(bez rangi) tytanozaury
Rodzina nemegtozaury
Rodzaj bonitazaura

Bonitazaura (Bonitasaura salgadoi Apesteguía, 2003) to górnokredowy zauropod z grupy tytanozaurów, którego skamieniałości (znany jest jedynie fragmentaryczny szkielet podrostka) znaleziono w osadach santońskiej formacji Bajo de la Carpa należącej do grupy Neuquén, na terenie prowincji Río Negro (Argentyna, północno-wschodnia Patagonia). Zachowały się: żuchwa z zębami, kręgi i kości kończyn. Nazwa rodzajowa dinozaura odnosi się do nazwy kamieniołomu – La Bonita, a epitet gatunkowy honoruje zasłużonego argentyńskiego paleontologa – Leonarda Salgado. Bonitazaura mierzyła około 9 m długości i, co ciekawe, wykazywała cechy konwergentne z diplodokami. Ten duży roślinożerca miał szeroki pysk, który kształtem przypominał szuflę koparki. Muskularna szyja była wielce użyteczna perzy zrywaniu liści i małych gałęzi drzew. Gęstymi niczym ząbki w grabiach zębami zagarniał materiał roślinny, zaś w tyle znajdował się rodzaj dzioba, służący do odcinania gałązek.