Bonnie Blair

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bonnie Blair
Bonnie Blair.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1964
Cornwall, USA
Wzrost 165 cm
Dyscypliny short track, łyżwiarstwo szybkie
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Short track
Mistrzostwa świata
Złoto
Chamonix 1986 Kobiety
Srebro
Amsterdam 1985 Kobiety
Brąz
Peterborough 1984 Kobiety
Łyżwiarstwo szybkie
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Calgary 1988 500 m
Złoto
Albertville 1992 500 m
Złoto
Albertville 1992 1000 m
Złoto
Lillehammer 1994 500 m
Złoto
Lillehammer 1994 1000 m
Brąz
Calgary 1988 1000 m
MŚ w wieloboju sprinterskim
Złoto
Heerenveen 1989 wielobój
Złoto
Calgary 1994 wielobój
Złoto
Milwaukee 1995 wielobój
Srebro
Sainte-Foy 1987 wielobój
Srebro
Tromsø 1990 wielobój
Srebro
Oslo 1992 wielobój
Srebro
Ikaho 1993 wielobój
Brąz
Karuizawa 1986 wielobój
Brąz
West Allis 1988 wielobój
Puchar Świata (500 m)
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1986/1987
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1989/1990
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1991/1992
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1987/1988
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1992/1993
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1988/1989
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1990/1991
Puchar Świata (1000 m)
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1986/1987
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1991/1992
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1992/1993
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1993/1994
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1994/1995
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1987/1988
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1989/1990
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1990/1991
Puchar Świata (1500 m)
FIS Crystal Globe.svg 1. miejsce
1987/1988
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1991/1992

Bonnie Kathleen Blair (ur. 18 marca 1964 w Cornwall) - amerykańska panczenistka, startująca także w short tracku. Wielokrotna medalistka olimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata i wielokrotna zdobywczyni Pucharu Świata w łyżwiarstwie szybkim.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Bonnie Blair rozpoczęła karierę sportową od short tracku. Pierwszy sukces osiągnęła w 1984 roku, kiedy zdobyła brązowy medal na mistrzostwach świata w short tracku w Peterborough. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Japonka Mariko Kinoshita i Sylvie Daigle z Kanady. W tym samym roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, zajmując ósme miejsce w biegu na 500 m. W short tracku zdobyła jeszcze dwa medale: srebrny na mistrzostwach świata w Amsterdamie w 1985 roku i złoty podczas mistrzostw świata w Chamonix rok później. Swój pierwszy medal w łyżwiarstwie szybkim zdobyła w 1986 roku, zajmując trzecie miejsce na mistrzostwach świata w wieloboju sprinterskim w Karuizawie. Przegrała tam tylko z dwiema reprezentantkami NRD: Karin Kanią i Christą Rothenburger.

Od 1987 roku skupiła się na łyżwiarstwie szybkim. Jeszcze w tym roku zajęła drugie miejsce za Karin Kanią podczas mistrzostw świata w wieloboju sprinterskim w Sainte-Foy. igrzyska w Calgary w 1988 roku przyniosły jej złoty medal już w pierwszym starcie - biegu na 500 m. Dwa dni później była trzecia za Kanią i Rothenburger na dwukrotnie dłuższym dystansie. Na tych samych igrzyskach zajęła też czwarte miejsce w biegu na 1500 m, przegrywając walkę o medal z Andreą Ehrig-Mitscherlich. Na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku i rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer Blair wygrywała w biegach na 500 i 1000 m. W międzyczasie zdobyła jeszcze siedem medali mistrzostw świata w wieloboju sprinterskim: złote na MŚ w Heerenveen (1989), MŚ w Calgary (1994) i MŚ w Milwaukee (1995), srebrne podczas MŚ w Tromsø (1990), MŚ w Oslo (1992) i MŚ w Ikaho (1993) oraz brązowy na MŚ w West Allis (1988).

Wielokrotnie stawała na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym 69. zwycięstw. W sezonach 1986/1987, 1989/1990, 1991/1992, 1993/1994 i 1994/1995 zwyciężała w klasyfikacji końcowej 500 m, w sezonach 1987/1988 i 1992/1993 była druga, a w sezonach 1988/1989 oraz 1990/1991 zajmowała trzecie miejsce. Ponadto w sezonach 1986/1987 i 1991/1992-1994/1995 wygrywała także klasyfikację 1000 m, w sezonach 1987/1988 i 1989/1990 zajmowała drugie miejsce, a w sezonie 1990/1991 była trzecia. Sukcesy osiągnęła także w klasyfikacji 1500 m, wygrywając w sezonie 1987/1988 i zajmując trzecie miejsce w sezonie 1991/1992.

Ośmiokrotnie stawała na podium klasyfikacji końcowej, najlepszy wynik osiągając w sezonie 1985/1986, kiedy zwyciężyła w klasyfikacji 1000 m. W tym samym sezonie była też druga w klasyfikacjach 500 i 1500 m oraz trzecia w klasyfikacji 3000 m/5000 m.

Ustanowiła 11 rekordów świata (2 nieoficjalne), przy czym w 1994 roku w Calgary jako pierwsza kobieta złamała barierę 39 sekund na 500 m[1]. W 1992 roku została pierwszą kobietą uhonorowaną Nagrodą Oscara Mathisena.

Jej mąż Dave Cruikshank także uprawiał łyżwiarstwo szybkie.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy