Boracyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boracyt
Boracyt - Mineralogisches Museum Bonn
Boracyt - Mineralogisches Museum Bonn
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Mg3[B7O13]Cl
boran magnezu
Twardość w skali Mohsa 7
Przełam nierówny, muszlowy
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 2,9-3,0 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa bezbarwny lub biały z odcieniem niebieskim, szarym lub zielonym
Rysa biała
Połysk szklisty, czasami ziemisty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Boracytminerał z gromady boranów, należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa wywodzi się od pierwiastka boru.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Występuje w złożach w postaci dobrze wykształconych kryształów najczęściej wrosłych, wielościennych o pokroju izomertrycznym – mają postać dwunastościanów, sześcianów lub czworościanów także ich kombinacji. Tworzy formy bulwiaste, występuje w skupieniach zbitych, masywnych czasami włóknistych. Jest kruchy, przezroczysty.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Razem z halitem, karnalitem i sylwinem wydobywany ze złóż soli potasowych. Zazwyczaj tworzy kryształy wrosłe w anhydrytach i gipsach. Powstaje w klimacie suchym i gorącym (skutek ewaporacji silnie zmineralizowanych wód jezior i płytkich mórz).

Miejsca występowania:

  • W Polsce: znaleziony w kopalni soli w Inowrocławiu, Kłodawie (na Kujawach) – pojawia się tam w postaci białozielonych buł.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • źródło otrzymywania boru,
  • surowiec do produkcji m.in. kwasu borowego,
  • ma znaczenie kolekcjonerskie,
  • sporadycznie wykorzystywany w jubilerstwie (szlif fasetkowy).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Elżbieta Liber-Madziarz, Barbara Teisseyre Mineralogia i petrografia, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2002, ISBN 83-7085-606-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]