Boris Kurakin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boris Kurakin
Boris Ivanovich Kurakin by Peter Gunst.jpg
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1676
Moskwa
Data i miejsce śmierci 17 października 1727
Paryż
Ambasador Rosji we Francji
Okres urzędowania od 1716
do 1722

Książę Boris Iwanowicz Kurakin (Борис Иванович Куракин) – ur. 20 (jul.: 30) lipca 1676 w Moskwie, zm. 17 (jul.: 28) października 1727 w Paryżu – był pierwszym stałym rosyjskim ambasadorem za granicą i jednym z najbliższych współpracowników Piotra Wielkiego. Był też szwagrem cara. Od 1722 roku do 1727 kontrolował całość rosyjskiej dyplomacji, choć formalnie jej szefem był w latach 1706-1734 Gawriłło Gołowkin.

Kurakinowie byli jedną z najpotężniejszych rodzin moskiewskich. W roku 1683 Boris Kurakin zaczął brać udział w wojennych zabawach carewicza Piotra. W latach 1695-1696 brał udział w kampanii azowskiej. W roku 1697, został wysłany do Włoch, by zgłębiać tajniki nawigacji.

Jego długa kariera dyplomaty zaczęła się w 1707, gdy wysłano go do Rzymu by przekonał papieża (Klemensa), by nie uznał on wyboru współpracownika Szwedów Stanisława Leszczyńskiego na tron Polski. W roku 1709, Kurakin został dowódcą Regimentu Siemionowskiego, jednego z najlepszych w armii. Walczył jako jego dowódca, gdy toczyła się słynna bitwa pod Połtawą.

Od roku 1708 do 1712, reprezentował Rosję w Londynie (1709-1711), Hanowerze, i Hadze. W roku 1713 podpisał pokój w Utrechcie. Od roku 1714 do 1715 znów był posłem w Londynie. W latach 1716-1722 był ambasadorem w Paryżu, skąd według rozkazu cara w 1722 wyruszającego przeciw Persom miał sprawować kontrolę nad całą rosyjską siecią ambasad. W 1723 próbował zorganizować mariaż carewny Elżbiety z Ludwikiem XV. W 1724 znów wysłany na ambasadę w Paryżu, gdzie zmarł pełniąc tę funkcję w 1727 roku.

Jego syn Aleksandr (1697-1749) był również ambasadorem w Paryżu, a prawnuk, także Aleksandr (1752-1818) – w Paryżu i Wiedniu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]