Boris Schatz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boris Schatz

Boris Schatz (ur. 1867 w Woroniach na Żmudzi, zm. 1932 w Denver) - żydowski artysta, malarz i rzeźbiarz, fundator Akademii Sztuk Pięknych Bezalel w Jerozolimie.

Ojciec Schatza, będący nauczycielem w żydowskiej szkole religijnej, chederze, wysłał go na studia w jesziwie w Wilnie. Boris szybko jednak porzucił szkołę i po zerwaniu wszelkich więzów z rodziną podjął studia artystyczne, obejmujące malarstwo i rzeźbę. Studiował w Wilnie i Warszawie. W 1889 roku przeprowadził się do Paryża, gdzie opiekował się nim znany artysta Marek Antokolski.

W roku 1895 Schatz przyjął zaproszenie księcia Ferdynanda do objęcia funkcji nadwornego rzeźbiarza oraz założyciela Królewskiej Akademii Sztuki. W roku 1900 otrzymał złoty medal za statuę Biust starej kobiety.

W roku 1903 spotkał Teodora Herzla i pod jego wpływem stał się zagorzałym syjonistą. Na Kongresie Syjonistycznym w 1905 przedstawił pomysł utworzenia żydowskiej szkoły sztuk i rzemiosł. Następnego roku ufundował centrum sztuki w Jerozolimie, nazwane później Bezalel na cześć Bezalela Ben Uri, wzmiankowanego w Biblii artysty, projektanta Arki Przymierza i innych przedmiotów służących kultowi.

W kolejnych latach Schwatz organizował wystawy prac swoich studentów w Europie (m.in. jego prace były prezentowane we Lwowie) i USA. Były to pierwsze wystawy sztuki żydowskiej pochodzącej z terenu Palestyny.

Schatz zmarł w roku 1932 podczas podróży zagranicznej w poszukiwaniu sponsorów dla Bezalel. Jego ciało zostało przewiezione do Jerozolimy i pochowane na Górze Oliwnej.

Tematyką jego prac, w większości inspirowanych Biblią, było narodowe odrodzenie Żydów.