Borislav Pekić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Borislav Pekić

Borislav Pekić, Борислав В. Пекић (ur. 4 lutego 1930 w Podgoricy, zm. 2 lipca 1992 w Londynie) – serbski pisarz wywodzący się z Czarnogóry, także scenarzysta filmowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze znanej w Czarnogórze rodzinie. W 1945 zamieszkał w Belgradzie. W drugiej połowie lat 40. został aresztowany za założenie nielegalnej organizacji młodzieżowej Socijaldemokratska omladina Jugoslavije i osadzony w więzieniu. Po wyjściu na wolność studiował na Uniwersytecie w Belgradzie, pod koniec lat 50. zaczął pisać scenariusze. W 1971 opuścił Jugosławię i osiadł w Londynie.

Debiutował w 1965 powieścią Czas cudów, apokryficzną wariacją Nowego Testamentu. W kolejnych, różnorodnych gatunkowo, książkach ukazywał losy serbskich rodzin na przestrzeni wieków (7-tomowa saga Zlatno runo) oraz moralne postawy w czasie II wojny światowej.

Polskie przekłady[edytuj | edytuj kod]

  • Czas cudów (Vreme čuda 1965)
  • Pielgrzymka Arsenijego Njegovana: Portret (Hodočašće Arsenija Njegovana 1970)
  • Wzlot i upadek Ikara Gubelkjana (Uspenje i sunovrat Ikara Gubelkijana 1975)
  • Jak pogrzebać wampira (Kako upokojiti vampira 1977)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons