Borowik kruchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Borowik płowy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borowik kruchy
Boletus impolitus 2009 G3.jpg
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj borowik
Gatunek borowik kruchy
Nazwa systematyczna
Boletus impolitus Fr.
Epicr. syst. mycol. (Upsaliae): 421 (1838)
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Dojrzałe owocniki

Borowik kruchy (Boletus impolitus Fr.) – gatunek grzyba z rodziny borowikowatych (Boletaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Boletus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1960. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też pod nazwami: borowik parzysty i borowik płowy[2]. Synonimy nazwy naukowej[3]:

  • Boletus suspectus Krombh. 1836
  • Hemileccinum impolitum (Fr.) Šutara 2008
  • Leccinum impolitum (Fr.) Bertault 1980
  • Tubiporus impolitus (Fr.) P. Karst. 1882
  • Versipellis impolita (Fr.) Quél. 1886
  • Xerocomus impolitus (Fr.) Quél. 1888

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Zamszowy, brązowy, średnicy do 12 cm. W początkowej fazie rozwoju półkolisty, potem wypukły i w fazie dojrzałej spłaszczony[4].

Rurki

Długie do 8-15 mm, wycięte, jasnożółte. Przy uszkodzeniu nabierają barwy brązowej[4].

Trzon

Długości do 10 cm i grubości 5 cm, żółty z czerwonymi plamami u spodu[4].

Miąższ

Białawy lub kremowy, w przypadku kapelusza brązowoczerwony. U młodych osobników staje się błękitny[4].

Zarodniki

Gładkie, żółte, bez pory rostkowej.

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie oraz w prowincji Ontario w Kanadzie i Maroku w Afryce Północnej[5]. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – wymierający – krytycznie zagrożony[6]. Znajduje się na czerwonych listach gatunków zagrożonych także w Austrii, Szwajcarii, Niemczech, Danii, Estonii, Norwegii, Holandii, Szwecji, Finlandii, Słowacji[2].

Rośnie w lasach liściastych, pod dębami.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2014-09-02].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Aurel Dermek, Albert Pilát: Poznajemy grzyby. Wrocław: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1991, s. 81-82. ISBN 8304-02963-4.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2014-09-01].
  6. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.