Boris Pasternak
| Boris Pasternak | |
| Imiona i nazwisko | Boris Leonidowicz Pasternak |
| Data i miejsce urodzenia | 10 lutego 1890 |
| Data i miejsce śmierci | 30 maja 1960 |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Ważne dzieła | Doktor Żywago |
| Nagrody | |
Boris Leonidowicz Pasternak (ros. Борис Леонидович Пастернак, ur. 10 lutego 1890 w Moskwie, zm. 30 maja 1960 w Pieriediełkinie koło Moskwy) – poeta i prozaik rosyjski, pochodzenia żydowskiego.
Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1958 za powieść Doktor Żywago. Nagrody nie odebrał z powodu ostrej nagonki i kampanii prasowej zorganizowanej w ZSRR po ogłoszeniu powieści.
Spis treści |
Zarys życia[edytuj]
Jego ojciec, Leonid Pasternak, był znanym żydowskim malarzem i profesorem w szkole malarstwa w Moskwie. Jego matka, Rosa Kaufman, była znaną pianistką koncertową. Dom rodzinny charakteryzował się kosmopolityzmem. We wczesnym dzieciństwie jego ojciec przeszedł na prawosławie. Wywarło to duży wpływ na Borisa. Wiele z jego późniejszych wierszy dotyka tematyki chrześcijańskiej.
Uprawiał intelektualną poezję refleksyjną, opartą na własnym systemie filozoficzno-estetycznym, tematycznie związaną z przyrodą i miłością. Syn znanego malarza i pianistki, odebrał staranne wykształcenie humanistyczne i muzyczne. Początkowo związany był z nurtem poezji futurystycznej (debiut w 1914 roku). Jego późniejsze wiersze nawiązywały do niemieckiego romantyzmu i rosyjskiego symbolizmu. W latach 20. opublikował poematy Porucznik Szmidt i Rok 1905.
Lata trzydzieste[edytuj]
Lata 30. to okres twórczego kryzysu poety sprzeciwiającego się komunistycznemu reżimowi. W 1936 z powodu swojej bezpartyjności padł ofiarą nagonki ze strony reżimowych krytyków literackich (prowadzonej m.in. na łamach Litieraturnaj Gaziety). W 1937 – w apogeum Wielkiej Czystki – jako jedyny nie podpisał się pod apelem pisarzy o rozstrzelanie "gadzin – zdrajców i szpiegów"[1]. Udało mu się uniknąć aresztowania mimo iż niektórzy represjonowani artyści (m.in. reżyser Wsiewołod Meyerhold) złożyli pod wpływem tortur obciążające go zeznania[2].
Lata powojenne[edytuj]
W latach powojennych Pasternak napisał swoją najsłynniejszą powieść, Doktor Żywago (ukończoną w 1954 roku), opowiadającą o przed- i porewolucyjnych losach inteligencji rosyjskiej. W cztery lata później, w 1958 roku, otrzymał za nią literacką Nagrodę Nobla, władze komunistyczne jednak uznały utwór za antyradziecki i zmusiły autora do odmowy jej przyjęcia. Na motywach tej powieści został nakręcony znany, nagrodzony Oscarami film Davida Leana pod tym samym tytułem a w 2002 roku powstał film telewizyjny w reżyserii Giacomo Campiottiego nominowany do nagrody BAFTA. Boris Pasternak dziś uważany jest za jednego z czołowych rosyjskich pisarzy dysydentów. Zajmował się również tłumaczeniami, m.in. utworów J. Słowackiego, a także poetów zachodnioeuropejskich (m.in. W. Szekspira i J.W. Goethego) i gruzińskich.
Wybrana twórczość[edytuj]
- Bliźniak w chmurach (1914)
- Ponad barierami (1917)
- Życie – moja siostra (1922)
- Tematy i wariacje (1923)
- Rok 1905 (1925-1926)
- Lejtnant Szmidt (1926-1927)
- Wzniosła choroba (1924-1928)
- Opowiadania (1925)
- List żelazny (1931)
- Drogi powietrzne (1933)
- Powtórne narodziny (1932)
- W porannych pociągach (1943)
- Przestwór ziemski(1945)
- Doktor Żywago (1957)
- Gdy się rozpogodzi (1956-1959)
Ekranizacje[edytuj]
Przypisy
- ↑ Edward Radziński: Stalin. Warszawa: Wydawnictwo Magnum, 2001, s. 439 i 441. ISBN 83-85852-22-0.
- ↑ Edward Radziński: Stalin. op.cit., s. 459.
|
|||||||