Borys Szaposznikow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Borys Michajłowicz Szaposznikow
Борис Михайлович Шапошников
marsz. Borys Szaposznikow
marsz. Borys Szaposznikow
Marszałek Związku Radzieckiego Marszałek Związku Radzieckiego
Data i miejsce urodzenia 2 października 1882
Złotoust
Data i miejsce śmierci 26 marca 1945
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1901-1945
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska dowódca 16 Pułku Piechoty,
d-ca Kaukaskiej Dywizji Grenadierów, d-ca OW: Leningradzkiego, Moskiewskiego, Nadwołżańskiego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna domowa w Rosji,
II wojna światowa,
Wielka Wojna Ojczyźniana:
Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Medal za Obronę Moskwy Medal "20 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Order św. Włodzimierza (Imperium Rosyjskie) Order św. Anny (Imperium Rosyjskie) Order św. Stanisława (Imperium Rosyjskie)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Borys Szaposznikow w Wikicytatach
Znaczek Poczty ZSRR z marsz. Borysem Szaposznikowem, 1982

Borys Michajłowicz Szaposznikow (ros. Борис Михайлович Шапошников, ur. 2 października 1882 w mieście Złatoust, zm. 26 marca 1945 Moskwie) – pułkownik Sztabu Generalnego Armii Imperium Rosyjskiego, radziecki dowódca i teoretyk wojskowy, profesor (1935), komendant Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego, komendant Wyższej Akademii Wojskowej im. Klimenta Woroszyłowa, szef Sztabu Generalnego RKKA, zastępca ministra obrony ZSRR, Marszałek Związku Radzieckiego (1940), członek Centralnego Komitetu Wykonawczego Rad ZSRR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1. kadencji (1937–1945).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 października 1882 w mieście Złotoust, w guberni ufijskiej, w rodzinie urzędnika. Służbę wojskową rozpoczął w 1901. W 1903 ukończył Moskiewską Szkołę Oficerską, a w 1910 Mikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Przed 1914 służył w Warszawskim Okręgu Wojskowym. Brał udział w I wojnie światowej na stanowiskach sztabowych. Od listopada 1917 dowódca 16. Pułku Piechoty. Od grudnia 1917, w stopniu pułkownika, dowodził Kaukaską Dywizją Grenadierów. W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. Zajmował różne stanowiska sztabowe w Radach Wojennych i Ministerstwie Obrony Ukrainy. Od sierpnia 1919 szef oddziału rozpoznania, a od listopada 1919 szef Zarządu Operacyjnego Sztabu Polowego Rewolucyjnych Sił Zbrojnych Republiki.

Po wojnie domowej w latach 1921–1925 I pomocnik szefa Sztabu Robotniczo Chłopskiej Armii Czerwonej (RKKA), wziął udział w konferencji w Lozannie. W latach 1925–1928 był kolejno dowódcą Leningradzkiego i Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1928–1931 szef Sztabu RKKA, 1931–1932 dowódca Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, w latach 1932–1935 komendant Akademii Wojskowej im Michaiła Frunzego, w latach 1935–1937 ponownie dowódca Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. Od maja 1937 do lipca 1940 szef Sztabu Generalnego RKKA i zastępca ministra obrony. Opracował i przygotował przeprowadzenie radzieckiego ataku na Polskę w 1939.

Od sierpnia 1940 do lipca 1941 zastępca ministra obrony. Od lipca 1941 do maja 1942 szef Sztabu Generalnego RKKA, a od maja 1942 do czerwca 1943 zastępca ministra obrony ZSRR. W latach 1943–1945 komendant Wyższej Akademii Wojskowej im. Klimenta Woroszyłowa.

Pracował nad wzmocnieniem i unowocześnieniem Armii Czerwonej, a szczególnie jej oficerów działających na szczeblach operacyjnych i strategicznych. Swoją wiedzę bojowa przekazał w pracach Konnica (1923), Na Wiśle. Do historii kampanii 1920 r. (1924). Działał w komisjach związanych z tworzeniem regulaminów sił zbrojnych, w których została wyrażona radziecka doktryna wojenna.

W pracy Mózg armii przedstawił charakter przyszłej wojny na bazie I wojny światowej oraz pokazał osobliwości dowodzenia wojną współczesną, pokazał role i funkcje sztabu generalnego jako organu naczelnego dowódcy. W 1933 została wydana praca Warszawska operacja.

Członek Centralnego Komitetu Wykonawczego Rad ZSRR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR.

Zmarł 26 marca 1945; po skremowaniu urnę z prochami wmurowano w mur kremlowski na Placu Czerwonym w Moskwie.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]