Boris Wilkicki
Boris Andriejewicz Wilkicki (ros. Борис Андреевич Вилькицкий, ur. 3 kwietnia 1885 w Pułkowie koło Petersburga – zm. 6 marca 1961 w Brukseli) – rosyjski hydrograf, geodeta i odkrywca.
Był absolwentem Akademii Marynarki Wojennej w Sankt Peterburgu z 1908 roku. Brał udział w wojnie przeciw Japonii w latach 1904-1905. W okresie 1913—1915 prowadził ekspedycję arktyczną na morza Oceanu Arktycznego.
W 1913 roku jego wyprawa odkryła Ziemię Północną, oraz wyspę nazwaną później jego imieniem (Wyspa Wilkickiego) i wyspę Mały Tajmyr. Pomiędzy 1914 i 1915 rokiem jego grupa, jako pierwsza, przepłyneła z Władywostoku do Archangielska, odkrywając Wyspę Nowopaszennij (ob. Żokowa).
W 1918 roku Wilkicki został dowódcą sowieckiej ekspedycji poolarnej, która jednak nie doszła do skutku. W dwa lata później wyemigrował do Wielkiej Brytanii. W 1923 i 1924 przewodził komercyjnym wyprawom na Morze Karskie, na zlecenie sowieckich przedsiębiorstw handlu zagranicznego.
Następnie pracował jako hydrograf w Kongu Belgijskim, zmarł w Brukseli w 1961 roku.
Upamiętnienia [edytuj]
- Wyspa Wilkickiego na Morzu Karskim
- Wyspa Wilkickiego w grupie Wysp De Longa
- Cieśnina Wilkickiego – cieśnina pomiędzy Ziemią Północną i półwyspem Tajmyr
- Zalew Wilkickiego – zatoka w północno-zachodniej Nowej Ziemi
- Wyspy Wilkickiego – grupa wysp w archipelagu Nordenskiölda
- Wyspy Wilkickiego w archipelagu Wysp Komsomolskiej Prawdy
