Bostońskie małżeństwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Bostońskie małżeństwo – związek dwóch niezamężnych kobiet wywodzących się ze średniej klasy. Określenie to zaczęło funkcjonować na przełomie wieków (XIX/XX) w USA, i określało praktykę istniejącą od wieku XIX[1].

Termin pochodzi od tytyłu powieści Henry'ego Jamesa, Bostończycy (1886)[2], i używany był jako eufemizm "na opisanie bliskiego związku dwóch niezamężnych kobiet – na ogół wspólnie mieszkających, ale niekoniecznie dzielących ze sobą również łoże"[3]. Relacje między kobietami mogły, lecz nie musiały, mieć charakter seksualny[4]. Główną charakterystyką społeczną tych związków była rzeczywista niezależność finansowa i uczuciowa kobiet[5].

Bibliografia dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

  • Esther D. Rothblum, Kathleen A. Brehony, Boston Marriages: Romantic But Asexual Relationships Among Contemporary Lesbians, Univ of Massachusetts Press, 1993.

Przypisy

  1. Tiffany K. Wayne, Women's roles in nineteenth-century America, Greenwood Publishing Group, 2007, s. 9.
  2. Anna Laszuk, Dziewczyny, wyjdźcie z szafy!, 2006, s. 264.
  3. Zob. miesiȩcznik Dialog, tom 46, 2001, s. 166.
  4. Adria E. Schwartz, Sexual Subjects: Lesbians, Gender, and Psychoanalysis, Routledge, 1998, s. 59.
  5. David E. Newton, Same-Sex Marriage: A Reference Handbook, 2010, s. 44.