Bournonit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bournonit
Bournonite 2.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny antymonowa siarkosól ołowiu i miedzi
(PbCuSbS3)
Twardość w skali Mohsa 2,5 - 3
Przełam muszlowy
Łupliwość niewyraźna
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 5,7-5,9 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa stalowy do ołowianoszarego, lekki zielonkawy odcień
Rysa stalowoszara
Połysk metaliczny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bournonitminerał z gromady siarkosoli, rzadki, rozpowszechniony tylko w niektórych regionach ziemi.

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga J. L. de Bournona (1751-1825), który jako pierwszy zidentyfikował ten minerał.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy tabliczkowe, krótkosłupowe, często występują zbliźniaczenia; jego wielokrotne zbliźniaczenia przypominają czasami „koła zębate”. Występuje w skupieniach zbitych i ziarnistych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, często zawiera domieszki takie jak: srebro rodzime, cynk, żelazo, arsen, mangan, nikiel.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Stanowi składnik średniotemperaturowych utworów hydrotermalnych. Współwystępuje z tetraedrytem, tenantytem, cynkiem, sfalerytem, pirytem, antymonitem, chalkopirytem.

Miejsca występowania:

W Polsce – znany z Sudetów (kopalnia w Jabłowie k. Boguszowa-Gorców), znaleziony w Radzimowicach, Grudnie, okolicach Świeradowa-Zdroju i Złotego Stoku.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ważna ruda ołowiu – 42,5% Pb, miedzi – 13% Cu i antymonu – 24,8% Sb,
  • minerał poszukiwany przez kolekcjonerów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]