Brachistochrona
Brachistochrona – krzywa, po której czas staczania się masy punktowej od punktu A do punktu B pod wpływem stałej siły (siły ciężkości) jest najkrótszy. Nazwa pochodzi od złożenia greckich słów brachistos (βραχιστoς) - "najkrótszy" i chronos (χρovoς) - "czas".
Zagadnienie brachistochrony było jednym z pierwszych, do rozwiązania którego wykorzystano rachunek wariacyjny. Postawiony w 1696 przez Jakuba Bernoulliego problem znalezienia krzywej najszybszego spadku został rozwiązany niezależnie przez Leibniza, Newtona, Jana Bernoulliego oraz de L'Hospitala. Okazało się, że brachistochroną jest fragment cykloidy.
Rozwiązanie zagadnienia [edytuj]
Załóżmy, że równanie szukanej krzywej to
. Wtedy punkty
i
mogą być zapisane następująco:
oraz
. Rodzina funkcji (funkcjonał) spełniających założenia problemu jest opisana jako:
gdzie
to długość krzywej, zaś
jest prędkością, którą można wyznaczyć z zasady zachowania energii:
stąd:
Wyrażenia na
i
można teraz wstawić do wyjściowej całki:
Nie zmniejszając ogólności rozważań można przyjąć punkt
jako
, co uprości dalsze rachunki. Załóżmy również, że oś y skierowana jest do dołu. Zatem aby rozwiązać postawione zagadnienie należy wyznaczyć ekstremum (minimum) funkcjonału:
Jako że zadana całka nie zależy jawnie od zmiennej
możemy zamiast równania Eulera zastosować tożsamość Beltramiego (
):
gdzie
oznacza pewną stałą. Po uproszczeniu powyższego wyrażenia otrzymujemy:
Jest to równanie różniczkowe, którego rozwiązaniem jest cykloida postaci:









